LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to encounter
- Français
- rencontrer
- Deutsch
- begegnen
- Type
- VRB
- Synonym
- treffen
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- begéint; begéint
begéinen
Pronunciation (IPA)
[bəɡˈɜɪnən]
Meanings and translations
Meaning 1
- Deutsch
- begegnen (treffen)
- Français
- rencontrer (croiser)
- English
- to meet; to encounter
- Português
- encontrar (cruzar-se com)
- Nederlands
- ontmoeten; tegenkomen (treffen)
Synonyms
treffen
Meaning 2
- Deutsch
- begegnen (treffen)
- Français
- rencontrer (croiser)
- English
- to meet; to encounter
- Português
- encontrar (cruzar-se com)
- Nederlands
- ontmoeten; tegenkomen (treffen)
Synonyms
treffen
Usage notes
Spelling variants
Only source-reviewed variants are suggested.
- begéinen
- begéins
- begéint
- begéintem
- begéinten
- begéinter
Example sentences
ech sinn denger Kusin an der Stad begéint
Meaning 1: to meet; to encounter
déi zwee si sech haut fir d'éischt begéint
Meaning 1: to meet; to encounter
ech hunn deng Kusin an der Stad begéint
Meaning 2: to meet; to encounter
déi zwee hu sech haut fir d'éischt begéint
Meaning 2: to meet; to encounter
Verb conjugation
- Infinitive
- begéinen
- Past participle
- begéint
- Auxiliary
- sinn
Indicative · Present
- ech
- begéinen
- du
- begéins
- hien / hatt / si
- begéint
- mir
- begéinen
- dir
- begéint
- si
- begéinen
Indicative · Perfect
- ech
- si begéint
- du
- bass begéint
- hien / hatt / si
- ass begéint
- mir
- si begéint
- dir
- sidd begéint
- si
- si begéint
Indicative · Pluperfect
- ech
- war begéint
- du
- waars begéint
- hien / hatt / si
- war begéint
- mir
- ware begéint
- dir
- waart begéint
- si
- ware begéint
Conditional · Present
- ech
- géif / géing begéinen
- du
- géifs / géings begéinen
- hien / hatt / si
- géif / géing begéinen
- mir
- géifen / géinge begéinen
- dir
- géift / géingt begéinen
- si
- géifen / géinge begéinen
Conditional · Past
- ech
- wier begéint
- du
- wiers begéint
- hien / hatt / si
- wier begéint
- mir
- wiere begéint
- dir
- wiert begéint
- si
- wiere begéint
Indicative · Present
- ech
- begéinen
- du
- begéins
- hien / hatt / si
- begéint
- mir
- begéinen
- dir
- begéint
- si
- begéinen
Indicative · Perfect
- ech
- hu begéint
- du
- hues begéint
- hien / hatt / si
- huet begéint
- mir
- hu begéint
- dir
- hutt begéint
- si
- hu begéint
Indicative · Pluperfect
- ech
- hat begéint
- du
- has begéint
- hien / hatt / si
- hat begéint
- mir
- hate begéint
- dir
- hat begéint
- si
- hate begéint
Conditional · Present
- ech
- géif / géing begéinen
- du
- géifs / géings begéinen
- hien / hatt / si
- géif / géing begéinen
- mir
- géifen / géinge begéinen
- dir
- géift / géingt begéinen
- si
- géifen / géinge begéinen
Conditional · Past
- ech
- hätt begéint
- du
- häss begéint
- hien / hatt / si
- hätt begéint
- mir
- hätte begéint
- dir
- hätt begéint
- si
- hätte begéint