begoen

Lëtzebuergesch
English
to commit sth.
Français
commettre
Deutsch
begehen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
begaangen; begaang

Aussprooch (IPA)

[bəɡˈoːən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • begaang
  • begaangen
  • begees
  • begeet
  • begéi
  • begéing
  • begéingen
  • begéings
  • begéingt
  • begi
  • beginn
  • begitt
  • begoen
  • begoung
  • begoungen
  • begoungs
  • begoungt

Konjugatioun

Infinitiv
begoen
Partizip
begaangen / begaang
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
beginn
du
begees
hien / hatt / si
begeet
mir
beginn
dir
begitt
si
beginn
Indikativ · Imparfait
ech
begoung
du
begoungs
hien / hatt / si
begoung
mir
begoungen
dir
begoungt
si
begoungen
Indikativ · Passé composé
ech
hu begaangen / begaang
du
hues begaangen / begaang
hien / hatt / si
huet begaangen / begaang
mir
hu begaangen / begaang
dir
hutt begaangen / begaang
si
hu begaangen / begaang
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat begaangen / begaang
du
has begaangen / begaang
hien / hatt / si
hat begaangen / begaang
mir
hate begaangen / begaang
dir
hat begaangen / begaang
si
hate begaangen / begaang
Conditionnel · presentSimple
ech
begéing
du
begéings
hien / hatt / si
begéing
mir
begéingen
dir
begéingt
si
begéingen
Conditionnel · Present
ech
géif / géing begoen
du
géifs / géings begoen
hien / hatt / si
géif / géing begoen
mir
géifen / géinge begoen
dir
géift / géingt begoen
si
géifen / géinge begoen
Conditionnel · Passé
ech
hätt begaangen / begaang
du
häss begaangen / begaang
hien / hatt / si
hätt begaangen / begaang
mir
hätte begaangen / begaang
dir
hätt begaangen / begaang
si
hätte begaangen / begaang
Imperativ · Present
du
begéi!
dir
begitt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →