begrënnen

Lëtzebuergesch
English
to justify
Français
justifier
Deutsch
begründen
Type
VRB
Synonym
justifiéieren
Auxiliary
hunn
Participe passé
begrënnt

Aussprooch (IPA)

[bəɡʀˈənən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
begründen (rechtfertigen)
Français
justifier (fournir le motif de)
English
to justify
Português
justificar (expor o motivo de)
Nederlands
funderen; hardmaken

Synonymer

justifiéieren

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • begrënn
  • begrënnen
  • begrënns
  • begrënnt
  • begrënntem
  • begrënnten
  • begrënnter

Beispillsätz

  1. mir waarden drop, datt s du däi Verdacht begrënns !

    Bedeitung: justifier

Konjugatioun

Infinitiv
begrënnen
Partizip
begrënnt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
begrënnen
du
begrënns
hien / hatt / si
begrënnt
mir
begrënnen
dir
begrënnt
si
begrënnen
Indikativ · Passé composé
ech
hu begrënnt
du
hues begrënnt
hien / hatt / si
huet begrënnt
mir
hu begrënnt
dir
hutt begrënnt
si
hu begrënnt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat begrënnt
du
has begrënnt
hien / hatt / si
hat begrënnt
mir
hate begrënnt
dir
hat begrënnt
si
hate begrënnt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing begrënnen
du
géifs / géings begrënnen
hien / hatt / si
géif / géing begrënnen
mir
géifen / géinge begrënnen
dir
géift / géingt begrënnen
si
géifen / géinge begrënnen
Conditionnel · Passé
ech
hätt begrënnt
du
häss begrënnt
hien / hatt / si
hätt begrënnt
mir
hätte begrënnt
dir
hätt begrënnt
si
hätte begrënnt
Imperativ · Present
du
begrënn!
dir
begrënnt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →