beklauen

Lëtzebuergesch
English
to rob sb/sth
Français
voler
Deutsch
beklauen
Type
VRB
Synonym
bestielen
Auxiliary
hunn
Participe passé
beklaut

Aussprooch (IPA)

[bəklˈɑʊən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
beklauen
Français
voler; dévaliser
English
to steal from
Português
roubar; despojar
Nederlands
bestelen

Synonymer

bestielen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • beklau
  • beklauen
  • beklaus
  • beklaut
  • beklautem
  • beklauten
  • beklauter

Beispillsätz

  1. dee Brigang beklaut d'Leit, wou en nëmme kann

    Bedeitung: voler; dévaliser

Konjugatioun

Infinitiv
beklauen
Partizip
beklaut
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
beklauen
du
beklaus
hien / hatt / si
beklaut
mir
beklauen
dir
beklaut
si
beklauen
Indikativ · Passé composé
ech
hu beklaut
du
hues beklaut
hien / hatt / si
huet beklaut
mir
hu beklaut
dir
hutt beklaut
si
hu beklaut
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat beklaut
du
has beklaut
hien / hatt / si
hat beklaut
mir
hate beklaut
dir
hat beklaut
si
hate beklaut
Conditionnel · Present
ech
géif / géing beklauen
du
géifs / géings beklauen
hien / hatt / si
géif / géing beklauen
mir
géifen / géinge beklauen
dir
géift / géingt beklauen
si
géifen / géinge beklauen
Conditionnel · Passé
ech
hätt beklaut
du
häss beklaut
hien / hatt / si
hätt beklaut
mir
hätte beklaut
dir
hätt beklaut
si
hätte beklaut
Imperativ · Present
du
beklau!
dir
beklaut!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →