beleeën

Lëtzebuergesch
English
to show; to take; to be full
Français
démontrer; suivre; réserver
Deutsch
belegen
Type
VRB
Synonym
beweisen
Auxiliary
hunn
Participe passé
beluecht

Aussprache (IPA)

[bəlˈeːən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
belegen (beweisen)
Français
démontrer (prouver)
English
to prove; to show
Português
demonstrar (provar)
Nederlands
aantonen; bewijzen

Synonyme

beweisen

Bedeutung 2

Deutsch
belegen (einen Kurs)
Français
suivre (un cours)
English
to take (a subject, a class)
Português
frequentar (um curso)
Nederlands
volgen (een cursus)

Bedeutung 3

Deutsch
belegen (besetzen)
Français
occuper; réserver
English
to be reserved; to be full (hotel)
Português
ocupar; reservar
Nederlands
reserveren; vol zijn (een kamer; een hotel)

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • belee
  • beleeën
  • belees
  • beleet
  • beluecht
  • beluechtem
  • beluechten
  • beluechter

Anwendungsbeispiele

  1. verschidde Studien hu beluecht , datt ze vill Zocker d'Kanner nervös mécht

    Bedeutung 1: belegen

  2. Är Aussoe sinn duerch näischt ze beleeën

    Bedeutung 1: belegen

  3. fir d'Joer kënnen ze validéieren, mussen d'Studenten op d'mannst sechs Coursë beleeën

    Bedeutung 2: belegen

  4. eisen Hotel ass nach net voll beluecht , mir huelen nach Reservatiounen un

    Bedeutung 3: belegen

Konjugation

Infinitiv
beleeën
Partizip Perfekt
beluecht
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
beleeën
du
belees
hien / hatt / si
beleet
mir
beleeën
dir
beleet
si
beleeën
Indikativ · Perfekt
ech
hu beluecht
du
hues beluecht
hien / hatt / si
huet beluecht
mir
hu beluecht
dir
hutt beluecht
si
hu beluecht
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat beluecht
du
has beluecht
hien / hatt / si
hat beluecht
mir
hate beluecht
dir
hat beluecht
si
hate beluecht
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing beleeën
du
géifs / géings beleeën
hien / hatt / si
géif / géing beleeën
mir
géifen / géinge beleeën
dir
géift / géingt beleeën
si
géifen / géinge beleeën
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt beluecht
du
häss beluecht
hien / hatt / si
hätt beluecht
mir
hätte beluecht
dir
hätt beluecht
si
hätte beluecht
Imperativ · Präsens
du
belee!
dir
beleet!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →