beleeëren

Lëtzebuergesch
English
to occupy
Français
encombrer
Deutsch
belegen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
beleeërt

Aussprooch (IPA)

[bəlˈeːəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

vereelzt

Deutsch
belegen (in Beschlag nehmen)
Français
encombrer (remplir d'objets)
English
to cover; to occupy
Português
atulhar (encher de objetos)
Nederlands
bedekken (in beslag nemen)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • beleeër
  • beleeëren
  • beleeërs
  • beleeërt
  • beleeërtem
  • beleeërten
  • beleeërter

Beispillsätz

  1. du hues dee ganzen Dësch mat denge Bicher beleeërt !

    vereelzt

    Bedeitung: encombrer

Konjugatioun

Infinitiv
beleeëren
Partizip
beleeërt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
beleeëren
du
beleeërs
hien / hatt / si
beleeërt
mir
beleeëren
dir
beleeërt
si
beleeëren
Indikativ · Passé composé
ech
hu beleeërt
du
hues beleeërt
hien / hatt / si
huet beleeërt
mir
hu beleeërt
dir
hutt beleeërt
si
hu beleeërt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat beleeërt
du
has beleeërt
hien / hatt / si
hat beleeërt
mir
hate beleeërt
dir
hat beleeërt
si
hate beleeërt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing beleeëren
du
géifs / géings beleeëren
hien / hatt / si
géif / géing beleeëren
mir
géifen / géinge beleeëren
dir
géift / géingt beleeëren
si
géifen / géinge beleeëren
Conditionnel · Passé
ech
hätt beleeërt
du
häss beleeërt
hien / hatt / si
hätt beleeërt
mir
hätte beleeërt
dir
hätt beleeërt
si
hätte beleeërt
Imperativ · Present
du
beleeër!
dir
beleeërt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →