beléieren

Lëtzebuergesch
English
to instruct; to patronize
Français
instruire; faire la leçon à
Deutsch
belehren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
beléiert

Aussprache (IPA)

[bəlˈɜɪəʀən]

Bedeutungen und Übersetzungen

Bedeutung 1

Deutsch
belehren (unterweisen)
Français
instruire (former)
English
to instruct (to teach)
Português
instruir (ensinar)
Nederlands
onderrichten (informeren, voorlichten)

Bedeutung 2

Deutsch
belehren (bevormunden)
Français
faire la leçon à (dicter sa conduite à)
English
to patronize
Português
ler a cartilha a; corrigir
Nederlands
beleren (de les lezen)

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • beléier
  • beléieren
  • beléiers
  • beléiert
  • beléiertem
  • beléierten
  • beléierter

Anwendungsbeispiele

  1. vun engem Spezialist léisst ee sech gäre beléieren

    Bedeutung 1: belehren

  2. ech wëll dech net beléieren , mee dat do kann näischt ginn!

    Bedeutung 2: belehren

Konjugation

Infinitiv
beléieren
Partizip Perfekt
beléiert
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
beléieren
du
beléiers
hien / hatt / si
beléiert
mir
beléieren
dir
beléiert
si
beléieren
Indikativ · Perfekt
ech
hu beléiert
du
hues beléiert
hien / hatt / si
huet beléiert
mir
hu beléiert
dir
hutt beléiert
si
hu beléiert
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat beléiert
du
has beléiert
hien / hatt / si
hat beléiert
mir
hate beléiert
dir
hat beléiert
si
hate beléiert
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing beléieren
du
géifs / géings beléieren
hien / hatt / si
géif / géing beléieren
mir
géifen / géinge beléieren
dir
géift / géingt beléieren
si
géifen / géinge beléieren
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt beléiert
du
häss beléiert
hien / hatt / si
hätt beléiert
mir
hätte beléiert
dir
hätt beléiert
si
hätte beléiert
Imperativ · Präsens
du
beléier!
dir
beléiert!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →