beoptragen

Lëtzebuergesch
English
to task (with)
Français
charger (de)
Deutsch
beauftragen (mit)
Type
VRB
Synonym
chargéieren (mat)
Auxiliary
hunn
Participe passé
beoptraagt

Aussprooch (IPA)

[bəˈoptʀaːʁən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
beauftragen (mit)
Français
charger (de) (d'une mission, d'un ouvrage)
English
to charge (with); to task (with)
Português
encarregar (de) (de uma missão, de um trabalho)
Nederlands
opdracht geven (om); belasten met

Synonymer

chargéieren (mat)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • beoptraags
  • beoptraagt
  • beoptraagtem
  • beoptraagten
  • beoptraagter
  • beoptrag
  • beoptragen
  • beoptragen (mat)

Beispillsätz

  1. mir hunn eng spezialiséiert Firma beoptraagt , fir déi nei Heizung ze installéieren

    Bedeitung: charger (de)

  2. eise Betrib gouf mat der Renovatioun vun der aler Mille beoptraagt

    Bedeitung: charger (de)

Konjugatioun

Infinitiv
beoptragen
Partizip
beoptraagt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
beoptragen
du
beoptraags
hien / hatt / si
beoptraagt
mir
beoptragen
dir
beoptraagt
si
beoptragen
Indikativ · Passé composé
ech
hu beoptraagt
du
hues beoptraagt
hien / hatt / si
huet beoptraagt
mir
hu beoptraagt
dir
hutt beoptraagt
si
hu beoptraagt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat beoptraagt
du
has beoptraagt
hien / hatt / si
hat beoptraagt
mir
hate beoptraagt
dir
hat beoptraagt
si
hate beoptraagt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing beoptragen
du
géifs / géings beoptragen
hien / hatt / si
géif / géing beoptragen
mir
géifen / géinge beoptragen
dir
géift / géingt beoptragen
si
géifen / géinge beoptragen
Conditionnel · Passé
ech
hätt beoptraagt
du
häss beoptraagt
hien / hatt / si
hätt beoptraagt
mir
hätte beoptraagt
dir
hätt beoptraagt
si
hätte beoptraagt
Imperativ · Present
du
beoptrag!
dir
beoptraagt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →