bezeien

Lëtzebuergesch
English
to testify
Français
attester
Deutsch
bezeugen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
bezeit

Aussprooch (IPA)

[bətsˈɑɪən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
bezeugen (durch Zeugenaussage)
Français
attester (témoin)
English
to testify
Português
atestar (sob juramento)
Nederlands
getuigen
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • bezei
  • bezeien
  • bezeis
  • bezeit

Beispillsätz

  1. de Portier ka bezeien , datt d'Botzfra d'Luuchten ugelooss hat

    Bedeitung: attester

  2. et konnt kee viru Geriicht bezeien , datt den Ugekloten d'Wouerecht seet

    Bedeitung: attester

Konjugatioun

Infinitiv
bezeien
Partizip
bezeit
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
bezeien
du
bezeis
hien / hatt / si
bezeit
mir
bezeien
dir
bezeit
si
bezeien
Indikativ · Passé composé
ech
hu bezeit
du
hues bezeit
hien / hatt / si
huet bezeit
mir
hu bezeit
dir
hutt bezeit
si
hu bezeit
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat bezeit
du
has bezeit
hien / hatt / si
hat bezeit
mir
hate bezeit
dir
hat bezeit
si
hate bezeit
Conditionnel · Present
ech
géif / géing bezeien
du
géifs / géings bezeien
hien / hatt / si
géif / géing bezeien
mir
géifen / géinge bezeien
dir
géift / géingt bezeien
si
géifen / géinge bezeien
Conditionnel · Passé
ech
hätt bezeit
du
häss bezeit
hien / hatt / si
hätt bezeit
mir
hätte bezeit
dir
hätt bezeit
si
hätte bezeit
Imperativ · Present
du
bezei!
dir
bezeit!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →