blanchéieren

Lëtzebuergesch
English
to blanch sth.
Français
blanchir
Deutsch
blanchieren; abbrühen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
blanchéiert

Pronunciation (IPA)

[blɑ̃ːʃˈɜɪəʀən]

Meanings and translations

Meaning 1

Deutsch
blanchieren
Français
blanchir (des aliments)

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • blanchéier
  • blanchéieren
  • blanchéiers
  • blanchéiert
  • blanchéiertem
  • blanchéierten
  • blanchéierter

Example sentences

  1. ech hunn d'Boune blanchéiert , ier ech se agefruer hunn

Verb conjugation

Infinitive
blanchéieren
Past participle
blanchéiert
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
blanchéieren
du
blanchéiers
hien / hatt / si
blanchéiert
mir
blanchéieren
dir
blanchéiert
si
blanchéieren
Indicative · Perfect
ech
hu blanchéiert
du
hues blanchéiert
hien / hatt / si
huet blanchéiert
mir
hu blanchéiert
dir
hutt blanchéiert
si
hu blanchéiert
Indicative · Pluperfect
ech
hat blanchéiert
du
has blanchéiert
hien / hatt / si
hat blanchéiert
mir
hate blanchéiert
dir
hat blanchéiert
si
hate blanchéiert
Conditional · Present
ech
géif / géing blanchéieren
du
géifs / géings blanchéieren
hien / hatt / si
géif / géing blanchéieren
mir
géifen / géinge blanchéieren
dir
géift / géingt blanchéieren
si
géifen / géinge blanchéieren
Conditional · Past
ech
hätt blanchéiert
du
häss blanchéiert
hien / hatt / si
hätt blanchéiert
mir
hätte blanchéiert
dir
hätt blanchéiert
si
hätte blanchéiert
Imperative · Present
du
blanchéier!
dir
blanchéiert!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →