blanchéieren
Lëtzebuergesch
- English
- to blanch sth.
- Français
- blanchir
- Deutsch
- blanchieren; abbrühen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- blanchéiert
Aussprooch (IPA)
[blɑ̃ːʃˈɜɪəʀən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- blanchieren
- Français
- blanchir (des aliments)
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- blanchéier
- blanchéieren
- blanchéiers
- blanchéiert
- blanchéiertem
- blanchéierten
- blanchéierter
Beispillsätz
ech hunn d'Boune blanchéiert , ier ech se agefruer hunn
Bedeitung: blanchir
Konjugatioun
- Infinitiv
- blanchéieren
- Partizip
- blanchéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- blanchéieren
- du
- blanchéiers
- hien / hatt / si
- blanchéiert
- mir
- blanchéieren
- dir
- blanchéiert
- si
- blanchéieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu blanchéiert
- du
- hues blanchéiert
- hien / hatt / si
- huet blanchéiert
- mir
- hu blanchéiert
- dir
- hutt blanchéiert
- si
- hu blanchéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat blanchéiert
- du
- has blanchéiert
- hien / hatt / si
- hat blanchéiert
- mir
- hate blanchéiert
- dir
- hat blanchéiert
- si
- hate blanchéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing blanchéieren
- du
- géifs / géings blanchéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing blanchéieren
- mir
- géifen / géinge blanchéieren
- dir
- géift / géingt blanchéieren
- si
- géifen / géinge blanchéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt blanchéiert
- du
- häss blanchéiert
- hien / hatt / si
- hätt blanchéiert
- mir
- hätte blanchéiert
- dir
- hätt blanchéiert
- si
- hätte blanchéiert
Imperativ · Present
- du
- blanchéier!
- dir
- blanchéiert!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →