blanchéieren

Lëtzebuergesch
English
to blanch sth.
Français
blanchir
Deutsch
blanchieren; abbrühen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
blanchéiert

Aussprooch (IPA)

[blɑ̃ːʃˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
blanchieren
Français
blanchir (des aliments)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • blanchéier
  • blanchéieren
  • blanchéiers
  • blanchéiert
  • blanchéiertem
  • blanchéierten
  • blanchéierter

Beispillsätz

  1. ech hunn d'Boune blanchéiert , ier ech se agefruer hunn

    Bedeitung: blanchir

Konjugatioun

Infinitiv
blanchéieren
Partizip
blanchéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
blanchéieren
du
blanchéiers
hien / hatt / si
blanchéiert
mir
blanchéieren
dir
blanchéiert
si
blanchéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu blanchéiert
du
hues blanchéiert
hien / hatt / si
huet blanchéiert
mir
hu blanchéiert
dir
hutt blanchéiert
si
hu blanchéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat blanchéiert
du
has blanchéiert
hien / hatt / si
hat blanchéiert
mir
hate blanchéiert
dir
hat blanchéiert
si
hate blanchéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing blanchéieren
du
géifs / géings blanchéieren
hien / hatt / si
géif / géing blanchéieren
mir
géifen / géinge blanchéieren
dir
géift / géingt blanchéieren
si
géifen / géinge blanchéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt blanchéiert
du
häss blanchéiert
hien / hatt / si
hätt blanchéiert
mir
hätte blanchéiert
dir
hätt blanchéiert
si
hätte blanchéiert
Imperativ · Present
du
blanchéier!
dir
blanchéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →