blenden

Lëtzebuergesch
English
to dazzle
Français
éblouir
Deutsch
blenden
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geblent

Aussprooch (IPA)

[blˈændən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
blenden (am Sehen hindern)
Français
éblouir (gêner la vue de)
English
to dazzle (to blind temporarily)
Português
encandear; ofuscar; cegar
Nederlands
verblinden

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • blenden
  • blent
  • blents
  • geblent
  • geblentem
  • geblenten
  • geblenter

Beispillsätz

  1. d'Sonn huet mech geblent , dowéinst sinn ech an de Gruef gerannt

    Bedeitung: éblouir

Konjugatioun

Infinitiv
blenden
Partizip
geblent
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
blenden
du
blents
hien / hatt / si
blent
mir
blenden
dir
blent
si
blenden
Indikativ · Passé composé
ech
hu geblent
du
hues geblent
hien / hatt / si
huet geblent
mir
hu geblent
dir
hutt geblent
si
hu geblent
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat geblent
du
has geblent
hien / hatt / si
hat geblent
mir
hate geblent
dir
hat geblent
si
hate geblent
Conditionnel · Present
ech
géif / géing blenden
du
géifs / géings blenden
hien / hatt / si
géif / géing blenden
mir
géifen / géinge blenden
dir
géift / géingt blenden
si
géifen / géinge blenden
Conditionnel · Passé
ech
hätt geblent
du
häss geblent
hien / hatt / si
hätt geblent
mir
hätte geblent
dir
hätt geblent
si
hätte geblent
Imperativ · Present
du
blent!
dir
blent!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →