blenden
Lëtzebuergesch
- English
- to dazzle
- Français
- éblouir
- Deutsch
- blenden
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- geblent
Aussprooch (IPA)
[blˈændən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- blenden (am Sehen hindern)
- Français
- éblouir (gêner la vue de)
- English
- to dazzle (to blind temporarily)
- Português
- encandear; ofuscar; cegar
- Nederlands
- verblinden
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- blenden
- blent
- blents
- geblent
- geblentem
- geblenten
- geblenter
Beispillsätz
d'Sonn huet mech geblent , dowéinst sinn ech an de Gruef gerannt
Bedeitung: éblouir
Konjugatioun
- Infinitiv
- blenden
- Partizip
- geblent
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- blenden
- du
- blents
- hien / hatt / si
- blent
- mir
- blenden
- dir
- blent
- si
- blenden
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu geblent
- du
- hues geblent
- hien / hatt / si
- huet geblent
- mir
- hu geblent
- dir
- hutt geblent
- si
- hu geblent
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat geblent
- du
- has geblent
- hien / hatt / si
- hat geblent
- mir
- hate geblent
- dir
- hat geblent
- si
- hate geblent
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing blenden
- du
- géifs / géings blenden
- hien / hatt / si
- géif / géing blenden
- mir
- géifen / géinge blenden
- dir
- géift / géingt blenden
- si
- géifen / géinge blenden
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt geblent
- du
- häss geblent
- hien / hatt / si
- hätt geblent
- mir
- hätte geblent
- dir
- hätt geblent
- si
- hätte geblent
Imperativ · Present
- du
- blent!
- dir
- blent!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →