blennen

Lëtzebuergesch
English
to dazzle
Français
éblouir
Deutsch
blenden
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geblennt

Pronunciation (IPA)

[blˈænən]

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • blenn
  • blennen
  • blenns
  • blennt
  • geblennt
  • geblenntem
  • geblennten
  • geblennter

Verb conjugation

Infinitive
blennen
Past participle
geblennt
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
blennen
du
blenns
hien / hatt / si
blennt
mir
blennen
dir
blennt
si
blennen
Indicative · Perfect
ech
hu geblennt
du
hues geblennt
hien / hatt / si
huet geblennt
mir
hu geblennt
dir
hutt geblennt
si
hu geblennt
Indicative · Pluperfect
ech
hat geblennt
du
has geblennt
hien / hatt / si
hat geblennt
mir
hate geblennt
dir
hat geblennt
si
hate geblennt
Conditional · Present
ech
géif / géing blennen
du
géifs / géings blennen
hien / hatt / si
géif / géing blennen
mir
géifen / géinge blennen
dir
géift / géingt blennen
si
géifen / géinge blennen
Conditional · Past
ech
hätt geblennt
du
häss geblennt
hien / hatt / si
hätt geblennt
mir
hätte geblennt
dir
hätt geblennt
si
hätte geblennt
Imperative · Present
du
blenn!
dir
blennt!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →