blennen
Lëtzebuergesch
- English
- to dazzle
- Français
- éblouir
- Deutsch
- blenden
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- geblennt
Aussprooch (IPA)
[blˈænən]
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- blenn
- blennen
- blenns
- blennt
- geblennt
- geblenntem
- geblennten
- geblennter
Konjugatioun
- Infinitiv
- blennen
- Partizip
- geblennt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- blennen
- du
- blenns
- hien / hatt / si
- blennt
- mir
- blennen
- dir
- blennt
- si
- blennen
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu geblennt
- du
- hues geblennt
- hien / hatt / si
- huet geblennt
- mir
- hu geblennt
- dir
- hutt geblennt
- si
- hu geblennt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat geblennt
- du
- has geblennt
- hien / hatt / si
- hat geblennt
- mir
- hate geblennt
- dir
- hat geblennt
- si
- hate geblennt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing blennen
- du
- géifs / géings blennen
- hien / hatt / si
- géif / géing blennen
- mir
- géifen / géinge blennen
- dir
- géift / géingt blennen
- si
- géifen / géinge blennen
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt geblennt
- du
- häss geblennt
- hien / hatt / si
- hätt geblennt
- mir
- hätte geblennt
- dir
- hätt geblennt
- si
- hätte geblennt
Imperativ · Present
- du
- blenn!
- dir
- blennt!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →