blennen

Lëtzebuergesch
English
to dazzle
Français
éblouir
Deutsch
blenden
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geblennt

Aussprooch (IPA)

[blˈænən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • blenn
  • blennen
  • blenns
  • blennt
  • geblennt
  • geblenntem
  • geblennten
  • geblennter

Konjugatioun

Infinitiv
blennen
Partizip
geblennt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
blennen
du
blenns
hien / hatt / si
blennt
mir
blennen
dir
blennt
si
blennen
Indikativ · Passé composé
ech
hu geblennt
du
hues geblennt
hien / hatt / si
huet geblennt
mir
hu geblennt
dir
hutt geblennt
si
hu geblennt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat geblennt
du
has geblennt
hien / hatt / si
hat geblennt
mir
hate geblennt
dir
hat geblennt
si
hate geblennt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing blennen
du
géifs / géings blennen
hien / hatt / si
géif / géing blennen
mir
géifen / géinge blennen
dir
géift / géingt blennen
si
géifen / géinge blennen
Conditionnel · Passé
ech
hätt geblennt
du
häss geblennt
hien / hatt / si
hätt geblennt
mir
hätte geblennt
dir
hätt geblennt
si
hätte geblennt
Imperativ · Present
du
blenn!
dir
blennt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →