blubberen

Lëtzebuergesch
English
to bubble
Français
gargouiller
Deutsch
blubbern
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geblubbert

Aussprooch (IPA)

[blˈubəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • blubber
  • blubberen
  • blubbers
  • blubbert
  • geblubbert

Konjugatioun

Infinitiv
blubberen
Partizip
geblubbert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
blubberen
du
blubbers
hien / hatt / si
blubbert
mir
blubberen
dir
blubbert
si
blubberen
Indikativ · Passé composé
ech
hu geblubbert
du
hues geblubbert
hien / hatt / si
huet geblubbert
mir
hu geblubbert
dir
hutt geblubbert
si
hu geblubbert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat geblubbert
du
has geblubbert
hien / hatt / si
hat geblubbert
mir
hate geblubbert
dir
hat geblubbert
si
hate geblubbert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing blubberen
du
géifs / géings blubberen
hien / hatt / si
géif / géing blubberen
mir
géifen / géinge blubberen
dir
géift / géingt blubberen
si
géifen / géinge blubberen
Conditionnel · Passé
ech
hätt geblubbert
du
häss geblubbert
hien / hatt / si
hätt geblubbert
mir
hätte geblubbert
dir
hätt geblubbert
si
hätte geblubbert
Imperativ · Present
du
blubber!
dir
blubbert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →