bludden
Lëtzebuergesch
- English
- to bleed
- Français
- saigner
- Deutsch
- bluten
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- geblutt
Aussprache (IPA)
[blˈudən]
Bedeutungen und Übersetzungen
Bedeutung 1
- Deutsch
- bluten (Blut verlieren)
- Français
- saigner (perdre du sang)
- English
- to bleed (to lose blood)
- Português
- sangrar; deitar sangue
- Nederlands
- bloeden (bloed verliezen)
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- bludden
- blutt
- blutts
- geblutt
Anwendungsbeispiele
de Blesséierte blutt staark un der Hand
Bedeutung: bluten
meng Nues huet haut schonn zweemol geblutt
Bedeutung: bluten
kraz de Roff net erof, soss blutt et erëm!
Bedeutung: bluten
Konjugation
- Infinitiv
- bludden
- Partizip Perfekt
- geblutt
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- bludden
- du
- blutts
- hien / hatt / si
- blutt
- mir
- bludden
- dir
- blutt
- si
- bludden
Indikativ · Perfekt
- ech
- hu geblutt
- du
- hues geblutt
- hien / hatt / si
- huet geblutt
- mir
- hu geblutt
- dir
- hutt geblutt
- si
- hu geblutt
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat geblutt
- du
- has geblutt
- hien / hatt / si
- hat geblutt
- mir
- hate geblutt
- dir
- hat geblutt
- si
- hate geblutt
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing bludden
- du
- géifs / géings bludden
- hien / hatt / si
- géif / géing bludden
- mir
- géifen / géinge bludden
- dir
- géift / géingt bludden
- si
- géifen / géinge bludden
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt geblutt
- du
- häss geblutt
- hien / hatt / si
- hätt geblutt
- mir
- hätte geblutt
- dir
- hätt geblutt
- si
- hätte geblutt
Imperativ · Präsens
- du
- blutt!
- dir
- blutt!
Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zum Wörterbuch →