bludden

Lëtzebuergesch
English
to bleed
Français
saigner
Deutsch
bluten
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
geblutt

Aussprooch (IPA)

[blˈudən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
bluten (Blut verlieren)
Français
saigner (perdre du sang)
English
to bleed (to lose blood)
Português
sangrar; deitar sangue
Nederlands
bloeden (bloed verliezen)
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • bludden
  • blutt
  • blutts
  • geblutt

Beispillsätz

  1. de Blesséierte blutt staark un der Hand

    Bedeitung: saigner

  2. meng Nues huet haut schonn zweemol geblutt

    Bedeitung: saigner

  3. kraz de Roff net erof, soss blutt et erëm!

    Bedeitung: saigner

Konjugatioun

Infinitiv
bludden
Partizip
geblutt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
bludden
du
blutts
hien / hatt / si
blutt
mir
bludden
dir
blutt
si
bludden
Indikativ · Passé composé
ech
hu geblutt
du
hues geblutt
hien / hatt / si
huet geblutt
mir
hu geblutt
dir
hutt geblutt
si
hu geblutt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat geblutt
du
has geblutt
hien / hatt / si
hat geblutt
mir
hate geblutt
dir
hat geblutt
si
hate geblutt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing bludden
du
géifs / géings bludden
hien / hatt / si
géif / géing bludden
mir
géifen / géinge bludden
dir
géift / géingt bludden
si
géifen / géinge bludden
Conditionnel · Passé
ech
hätt geblutt
du
häss geblutt
hien / hatt / si
hätt geblutt
mir
hätte geblutt
dir
hätt geblutt
si
hätte geblutt
Imperativ · Present
du
blutt!
dir
blutt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →