bockelen

Lëtzebuergesch
English
graft
Français
bosser
Deutsch
buckeln
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
gebockelt; gebockelt

Aussprache (IPA)

[bˈokələn]

Gebrauchshinweise

Schreibvarianten

Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.

  • bockel
  • bockelen
  • bockels
  • bockelt
  • gebockelt

Konjugation

Infinitiv
bockelen
Partizip Perfekt
gebockelt
Hilfsverb
hunn
Indikativ · Präsens
ech
bockelen
du
bockels
hien / hatt / si
bockelt
mir
bockelen
dir
bockelt
si
bockelen
Indikativ · Perfekt
ech
hu gebockelt
du
hues gebockelt
hien / hatt / si
huet gebockelt
mir
hu gebockelt
dir
hutt gebockelt
si
hu gebockelt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
hat gebockelt
du
has gebockelt
hien / hatt / si
hat gebockelt
mir
hate gebockelt
dir
hat gebockelt
si
hate gebockelt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing bockelen
du
géifs / géings bockelen
hien / hatt / si
géif / géing bockelen
mir
géifen / géinge bockelen
dir
géift / géingt bockelen
si
géifen / géinge bockelen
Konditional · Vergangenheit
ech
hätt gebockelt
du
häss gebockelt
hien / hatt / si
hätt gebockelt
mir
hätte gebockelt
dir
hätt gebockelt
si
hätte gebockelt
Imperativ · Präsens
du
bockel!
dir
bockelt!
Indikativ · Präsens
ech
bockelen
du
bockels
hien / hatt / si
bockelt
mir
bockelen
dir
bockelt
si
bockelen
Indikativ · Perfekt
ech
si gebockelt
du
bass gebockelt
hien / hatt / si
ass gebockelt
mir
si gebockelt
dir
sidd gebockelt
si
si gebockelt
Indikativ · Plusquamperfekt
ech
war gebockelt
du
waars gebockelt
hien / hatt / si
war gebockelt
mir
ware gebockelt
dir
waart gebockelt
si
ware gebockelt
Konditional · Gegenwart
ech
géif / géing bockelen
du
géifs / géings bockelen
hien / hatt / si
géif / géing bockelen
mir
géifen / géinge bockelen
dir
géift / géingt bockelen
si
géifen / géinge bockelen
Konditional · Vergangenheit
ech
wier gebockelt
du
wiers gebockelt
hien / hatt / si
wier gebockelt
mir
wiere gebockelt
dir
wiert gebockelt
si
wiere gebockelt
Imperativ · Präsens
du
bockel!
dir
bockelt!

Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zum Wörterbuch →