bockelen

Lëtzebuergesch
English
graft
Français
bosser
Deutsch
buckeln
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
gebockelt; gebockelt

Pronunciation (IPA)

[bˈokələn]

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • bockel
  • bockelen
  • bockels
  • bockelt
  • gebockelt

Verb conjugation

Infinitive
bockelen
Past participle
gebockelt
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
bockelen
du
bockels
hien / hatt / si
bockelt
mir
bockelen
dir
bockelt
si
bockelen
Indicative · Perfect
ech
hu gebockelt
du
hues gebockelt
hien / hatt / si
huet gebockelt
mir
hu gebockelt
dir
hutt gebockelt
si
hu gebockelt
Indicative · Pluperfect
ech
hat gebockelt
du
has gebockelt
hien / hatt / si
hat gebockelt
mir
hate gebockelt
dir
hat gebockelt
si
hate gebockelt
Conditional · Present
ech
géif / géing bockelen
du
géifs / géings bockelen
hien / hatt / si
géif / géing bockelen
mir
géifen / géinge bockelen
dir
géift / géingt bockelen
si
géifen / géinge bockelen
Conditional · Past
ech
hätt gebockelt
du
häss gebockelt
hien / hatt / si
hätt gebockelt
mir
hätte gebockelt
dir
hätt gebockelt
si
hätte gebockelt
Imperative · Present
du
bockel!
dir
bockelt!
Indicative · Present
ech
bockelen
du
bockels
hien / hatt / si
bockelt
mir
bockelen
dir
bockelt
si
bockelen
Indicative · Perfect
ech
si gebockelt
du
bass gebockelt
hien / hatt / si
ass gebockelt
mir
si gebockelt
dir
sidd gebockelt
si
si gebockelt
Indicative · Pluperfect
ech
war gebockelt
du
waars gebockelt
hien / hatt / si
war gebockelt
mir
ware gebockelt
dir
waart gebockelt
si
ware gebockelt
Conditional · Present
ech
géif / géing bockelen
du
géifs / géings bockelen
hien / hatt / si
géif / géing bockelen
mir
géifen / géinge bockelen
dir
géift / géingt bockelen
si
géifen / géinge bockelen
Conditional · Past
ech
wier gebockelt
du
wiers gebockelt
hien / hatt / si
wier gebockelt
mir
wiere gebockelt
dir
wiert gebockelt
si
wiere gebockelt
Imperative · Present
du
bockel!
dir
bockelt!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →