bonzelen
Lëtzebuergesch
- English
- Français
- dégringoler
- Deutsch
- (herunter)purzeln
- Type
- VRB
- Auxiliary
- sinn
- Participe passé
- gebonzelt
Aussprooch (IPA)
[bˈontsələn]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
ëmgangssproochlech
- Deutsch
- (herunter)purzeln; (hinunter)purzeln
- Français
- dégringoler (faire une chute)
- English
- to tumble (down)
- Português
- dar um trambolhão
- Nederlands
- tuimelen; kukelen (vallen)
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- bonzel
- bonzelen
- bonzels
- bonzelt
- gebonzelt
Beispillsätz
ech sinn iwwer meng eege Féiss getrollt an d'Trap erof an de Keller gebonzelt
ëmgangssproochlech
Bedeitung: dégringoler
bei deem Klenge komme geschwënn d'Tréine gebonzelt
ëmgangssproochlech
Bedeitung: dégringoler
Konjugatioun
- Infinitiv
- bonzelen
- Partizip
- gebonzelt
- Hëllefsverb
- sinn
Indikativ · Present
- ech
- bonzelen
- du
- bonzels
- hien / hatt / si
- bonzelt
- mir
- bonzelen
- dir
- bonzelt
- si
- bonzelen
Indikativ · Passé composé
- ech
- si gebonzelt
- du
- bass gebonzelt
- hien / hatt / si
- ass gebonzelt
- mir
- si gebonzelt
- dir
- sidd gebonzelt
- si
- si gebonzelt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- war gebonzelt
- du
- waars gebonzelt
- hien / hatt / si
- war gebonzelt
- mir
- ware gebonzelt
- dir
- waart gebonzelt
- si
- ware gebonzelt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing bonzelen
- du
- géifs / géings bonzelen
- hien / hatt / si
- géif / géing bonzelen
- mir
- géifen / géinge bonzelen
- dir
- géift / géingt bonzelen
- si
- géifen / géinge bonzelen
Conditionnel · Passé
- ech
- wier gebonzelt
- du
- wiers gebonzelt
- hien / hatt / si
- wier gebonzelt
- mir
- wiere gebonzelt
- dir
- wiert gebonzelt
- si
- wiere gebonzelt
Imperativ · Present
- du
- bonzel!
- dir
- bonzelt!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →