bonzelen

Lëtzebuergesch
English
Français
dégringoler
Deutsch
(herunter)purzeln
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
gebonzelt

Aussprooch (IPA)

[bˈontsələn]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

ëmgangssproochlech

Deutsch
(herunter)purzeln; (hinunter)purzeln
Français
dégringoler (faire une chute)
English
to tumble (down)
Português
dar um trambolhão
Nederlands
tuimelen; kukelen (vallen)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • bonzel
  • bonzelen
  • bonzels
  • bonzelt
  • gebonzelt

Beispillsätz

  1. ech sinn iwwer meng eege Féiss getrollt an d'Trap erof an de Keller gebonzelt

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung: dégringoler

  2. bei deem Klenge komme geschwënn d'Tréine gebonzelt

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung: dégringoler

Konjugatioun

Infinitiv
bonzelen
Partizip
gebonzelt
Hëllefsverb
sinn
Indikativ · Present
ech
bonzelen
du
bonzels
hien / hatt / si
bonzelt
mir
bonzelen
dir
bonzelt
si
bonzelen
Indikativ · Passé composé
ech
si gebonzelt
du
bass gebonzelt
hien / hatt / si
ass gebonzelt
mir
si gebonzelt
dir
sidd gebonzelt
si
si gebonzelt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
war gebonzelt
du
waars gebonzelt
hien / hatt / si
war gebonzelt
mir
ware gebonzelt
dir
waart gebonzelt
si
ware gebonzelt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing bonzelen
du
géifs / géings bonzelen
hien / hatt / si
géif / géing bonzelen
mir
géifen / géinge bonzelen
dir
géift / géingt bonzelen
si
géifen / géinge bonzelen
Conditionnel · Passé
ech
wier gebonzelt
du
wiers gebonzelt
hien / hatt / si
wier gebonzelt
mir
wiere gebonzelt
dir
wiert gebonzelt
si
wiere gebonzelt
Imperativ · Present
du
bonzel!
dir
bonzelt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →