boucléieren
Lëtzebuergesch
- English
- to complete/conclude
- Français
- boucler
- Deutsch
- abschließen; anschnallen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- boucléiert
Aussprache (IPA)
[buklˈɜɪəʀən]
Schreibvarianten
Nur von der Quelle geprüfte Varianten werden vorgeschlagen.
- boucléier
- boucléieren
- boucléiers
- boucléiert
Konjugation
- Infinitiv
- boucléieren
- Partizip Perfekt
- boucléiert
- Hilfsverb
- hunn
Indikativ · Präsens
- ech
- boucléieren
- du
- boucléiers
- hien / hatt / si
- boucléiert
- mir
- boucléieren
- dir
- boucléiert
- si
- boucléieren
Indikativ · Perfekt
- ech
- hu boucléiert
- du
- hues boucléiert
- hien / hatt / si
- huet boucléiert
- mir
- hu boucléiert
- dir
- hutt boucléiert
- si
- hu boucléiert
Indikativ · Plusquamperfekt
- ech
- hat boucléiert
- du
- has boucléiert
- hien / hatt / si
- hat boucléiert
- mir
- hate boucléiert
- dir
- hat boucléiert
- si
- hate boucléiert
Konditional · Gegenwart
- ech
- géif / géing boucléieren
- du
- géifs / géings boucléieren
- hien / hatt / si
- géif / géing boucléieren
- mir
- géifen / géinge boucléieren
- dir
- géift / géingt boucléieren
- si
- géifen / géinge boucléieren
Konditional · Vergangenheit
- ech
- hätt boucléiert
- du
- häss boucléiert
- hien / hatt / si
- hätt boucléiert
- mir
- hätte boucléiert
- dir
- hätt boucléiert
- si
- hätte boucléiert
Imperativ · Präsens
- du
- boucléier!
- dir
- boucléiert!
Quelle: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zum Wörterbuch →