boucléieren
Lëtzebuergesch
- English
- to complete/conclude
- Français
- boucler
- Deutsch
- abschließen; anschnallen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- boucléiert
Aussprooch (IPA)
[buklˈɜɪəʀən]
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- boucléier
- boucléieren
- boucléiers
- boucléiert
Konjugatioun
- Infinitiv
- boucléieren
- Partizip
- boucléiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- boucléieren
- du
- boucléiers
- hien / hatt / si
- boucléiert
- mir
- boucléieren
- dir
- boucléiert
- si
- boucléieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu boucléiert
- du
- hues boucléiert
- hien / hatt / si
- huet boucléiert
- mir
- hu boucléiert
- dir
- hutt boucléiert
- si
- hu boucléiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat boucléiert
- du
- has boucléiert
- hien / hatt / si
- hat boucléiert
- mir
- hate boucléiert
- dir
- hat boucléiert
- si
- hate boucléiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing boucléieren
- du
- géifs / géings boucléieren
- hien / hatt / si
- géif / géing boucléieren
- mir
- géifen / géinge boucléieren
- dir
- géift / géingt boucléieren
- si
- géifen / géinge boucléieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt boucléiert
- du
- häss boucléiert
- hien / hatt / si
- hätt boucléiert
- mir
- hätte boucléiert
- dir
- hätt boucléiert
- si
- hätte boucléiert
Imperativ · Present
- du
- boucléier!
- dir
- boucléiert!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →