bricoléieren

Lëtzebuergesch
English
do it yourself
Français
bricoler
Deutsch
heimwerken
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
bricoléiert

Aussprooch (IPA)

[bʀikolˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • bricoléier
  • bricoléieren
  • bricoléiers
  • bricoléiert

Konjugatioun

Infinitiv
bricoléieren
Partizip
bricoléiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
bricoléieren
du
bricoléiers
hien / hatt / si
bricoléiert
mir
bricoléieren
dir
bricoléiert
si
bricoléieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu bricoléiert
du
hues bricoléiert
hien / hatt / si
huet bricoléiert
mir
hu bricoléiert
dir
hutt bricoléiert
si
hu bricoléiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat bricoléiert
du
has bricoléiert
hien / hatt / si
hat bricoléiert
mir
hate bricoléiert
dir
hat bricoléiert
si
hate bricoléiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing bricoléieren
du
géifs / géings bricoléieren
hien / hatt / si
géif / géing bricoléieren
mir
géifen / géinge bricoléieren
dir
géift / géingt bricoléieren
si
géifen / géinge bricoléieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt bricoléiert
du
häss bricoléiert
hien / hatt / si
hätt bricoléiert
mir
hätte bricoléiert
dir
hätt bricoléiert
si
hätte bricoléiert
Imperativ · Present
du
bricoléier!
dir
bricoléiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →