brucken

Lëtzebuergesch
English
to brood; to brood over; to mull over; to be sickening for
Français
couver; rester penché sur; ruminer
Deutsch
brüten; hocken bei; grübeln über; erste Anzeichen (einer Krankheit) zeigen
Type
VRB
Synonym
bréien
Auxiliary
hunn
Participe passé
gebruckt

Pronunciation (IPA)

[bʀˈukən]

Meanings and translations

Meaning 1

archaic

Deutsch
brüten (Vögel)
Français
couver (oiseaux)
English
to brood (to incubate)
Português
chocar (aves)
Nederlands
broeden (eieren uitbroeden)

Synonyms

bréien

Meaning 2

colloquial

Deutsch
hocken über; hocken bei (sich lange aufhalten mit)
Français
rester penché sur (s'occuper longuement de)
English
to brood over (to spend a long time with)
Português
estar debruçado sobre (dedicar-se a)
Nederlands
broeden over (lang bezig zijn met)

Meaning 3

colloquial

Deutsch
grübeln über
Français
ruminer (retourner dans sa tête)
English
to brood over; to mull over
Português
cismar em; matutar em
Nederlands
piekeren over

Meaning 4

colloquial

Deutsch
erste Anzeichen (einer Krankheit) spüren; erste Anzeichen (einer Krankheit) zeigen
Français
couver (une maladie)
English
to be coming down with; to be sickening for
Português
chocar (uma doença)
Nederlands
voelen aankomen (een ziekte)
Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • bruck
  • brucken
  • brucken iwwer
  • brucken un
  • brucks
  • bruckt
  • gebruckt

Example sentences

  1. d'Kluck bruckt um Juck

    archaic

    Meaning 1: to brood

  2. d'Kuebe brucken ewéi all Joer bei der Kierch an de Käschtebeem

    archaic

    Meaning 1: to brood

  3. hie bruckt schonn de ganze Mëtteg iwwer deem Bréif

    colloquial

    Meaning 2: to brood over

  4. hie schwätzt net mat mer, e sëtzt do, un eppes ze brucken

    colloquial

    Meaning 3: to brood over; to mull over

  5. ech brucken un enger Gripp

    colloquial

    Meaning 4: to be coming down with; to be sickening for

Verb conjugation

Infinitive
brucken
Past participle
gebruckt
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
brucken
du
brucks
hien / hatt / si
bruckt
mir
brucken
dir
bruckt
si
brucken
Indicative · Perfect
ech
hu gebruckt
du
hues gebruckt
hien / hatt / si
huet gebruckt
mir
hu gebruckt
dir
hutt gebruckt
si
hu gebruckt
Indicative · Pluperfect
ech
hat gebruckt
du
has gebruckt
hien / hatt / si
hat gebruckt
mir
hate gebruckt
dir
hat gebruckt
si
hate gebruckt
Conditional · Present
ech
géif / géing brucken
du
géifs / géings brucken
hien / hatt / si
géif / géing brucken
mir
géifen / géinge brucken
dir
géift / géingt brucken
si
géifen / géinge brucken
Conditional · Past
ech
hätt gebruckt
du
häss gebruckt
hien / hatt / si
hätt gebruckt
mir
hätte gebruckt
dir
hätt gebruckt
si
hätte gebruckt
Imperative · Present
du
bruck!
dir
bruckt!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →