brucken
Lëtzebuergesch
- English
- to brood; to brood over; to mull over; to be sickening for
- Français
- couver; rester penché sur; ruminer
- Deutsch
- brüten; hocken bei; grübeln über; erste Anzeichen (einer Krankheit) zeigen
- Type
- VRB
- Synonym
- bréien
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- gebruckt
Aussprooch (IPA)
[bʀˈukən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
vereelzt
- Deutsch
- brüten (Vögel)
- Français
- couver (oiseaux)
- English
- to brood (to incubate)
- Português
- chocar (aves)
- Nederlands
- broeden (eieren uitbroeden)
Synonymer
bréien
Bedeitung 2
ëmgangssproochlech
- Deutsch
- hocken über; hocken bei (sich lange aufhalten mit)
- Français
- rester penché sur (s'occuper longuement de)
- English
- to brood over (to spend a long time with)
- Português
- estar debruçado sobre (dedicar-se a)
- Nederlands
- broeden over (lang bezig zijn met)
Bedeitung 3
ëmgangssproochlech
- Deutsch
- grübeln über
- Français
- ruminer (retourner dans sa tête)
- English
- to brood over; to mull over
- Português
- cismar em; matutar em
- Nederlands
- piekeren over
Bedeitung 4
ëmgangssproochlech
- Deutsch
- erste Anzeichen (einer Krankheit) spüren; erste Anzeichen (einer Krankheit) zeigen
- Français
- couver (une maladie)
- English
- to be coming down with; to be sickening for
- Português
- chocar (uma doença)
- Nederlands
- voelen aankomen (een ziekte)
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- bruck
- brucken
- brucken iwwer
- brucken un
- brucks
- bruckt
- gebruckt
Beispillsätz
d'Kluck bruckt um Juck
vereelzt
Bedeitung 1: couver
d'Kuebe brucken ewéi all Joer bei der Kierch an de Käschtebeem
vereelzt
Bedeitung 1: couver
hie bruckt schonn de ganze Mëtteg iwwer deem Bréif
ëmgangssproochlech
Bedeitung 2: rester penché sur
hie schwätzt net mat mer, e sëtzt do, un eppes ze brucken
ëmgangssproochlech
Bedeitung 3: ruminer
ech brucken un enger Gripp
ëmgangssproochlech
Bedeitung 4: couver
Konjugatioun
- Infinitiv
- brucken
- Partizip
- gebruckt
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- brucken
- du
- brucks
- hien / hatt / si
- bruckt
- mir
- brucken
- dir
- bruckt
- si
- brucken
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu gebruckt
- du
- hues gebruckt
- hien / hatt / si
- huet gebruckt
- mir
- hu gebruckt
- dir
- hutt gebruckt
- si
- hu gebruckt
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat gebruckt
- du
- has gebruckt
- hien / hatt / si
- hat gebruckt
- mir
- hate gebruckt
- dir
- hat gebruckt
- si
- hate gebruckt
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing brucken
- du
- géifs / géings brucken
- hien / hatt / si
- géif / géing brucken
- mir
- géifen / géinge brucken
- dir
- géift / géingt brucken
- si
- géifen / géinge brucken
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt gebruckt
- du
- häss gebruckt
- hien / hatt / si
- hätt gebruckt
- mir
- hätte gebruckt
- dir
- hätt gebruckt
- si
- hätte gebruckt
Imperativ · Present
- du
- bruck!
- dir
- bruckt!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →