brucken

Lëtzebuergesch
English
to brood; to brood over; to mull over; to be sickening for
Français
couver; rester penché sur; ruminer
Deutsch
brüten; hocken bei; grübeln über; erste Anzeichen (einer Krankheit) zeigen
Type
VRB
Synonym
bréien
Auxiliary
hunn
Participe passé
gebruckt

Aussprooch (IPA)

[bʀˈukən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

vereelzt

Deutsch
brüten (Vögel)
Français
couver (oiseaux)
English
to brood (to incubate)
Português
chocar (aves)
Nederlands
broeden (eieren uitbroeden)

Synonymer

bréien

Bedeitung 2

ëmgangssproochlech

Deutsch
hocken über; hocken bei (sich lange aufhalten mit)
Français
rester penché sur (s'occuper longuement de)
English
to brood over (to spend a long time with)
Português
estar debruçado sobre (dedicar-se a)
Nederlands
broeden over (lang bezig zijn met)

Bedeitung 3

ëmgangssproochlech

Deutsch
grübeln über
Français
ruminer (retourner dans sa tête)
English
to brood over; to mull over
Português
cismar em; matutar em
Nederlands
piekeren over

Bedeitung 4

ëmgangssproochlech

Deutsch
erste Anzeichen (einer Krankheit) spüren; erste Anzeichen (einer Krankheit) zeigen
Français
couver (une maladie)
English
to be coming down with; to be sickening for
Português
chocar (uma doença)
Nederlands
voelen aankomen (een ziekte)
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • bruck
  • brucken
  • brucken iwwer
  • brucken un
  • brucks
  • bruckt
  • gebruckt

Beispillsätz

  1. d'Kluck bruckt um Juck

    vereelzt

    Bedeitung 1: couver

  2. d'Kuebe brucken ewéi all Joer bei der Kierch an de Käschtebeem

    vereelzt

    Bedeitung 1: couver

  3. hie bruckt schonn de ganze Mëtteg iwwer deem Bréif

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 2: rester penché sur

  4. hie schwätzt net mat mer, e sëtzt do, un eppes ze brucken

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 3: ruminer

  5. ech brucken un enger Gripp

    ëmgangssproochlech

    Bedeitung 4: couver

Konjugatioun

Infinitiv
brucken
Partizip
gebruckt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
brucken
du
brucks
hien / hatt / si
bruckt
mir
brucken
dir
bruckt
si
brucken
Indikativ · Passé composé
ech
hu gebruckt
du
hues gebruckt
hien / hatt / si
huet gebruckt
mir
hu gebruckt
dir
hutt gebruckt
si
hu gebruckt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gebruckt
du
has gebruckt
hien / hatt / si
hat gebruckt
mir
hate gebruckt
dir
hat gebruckt
si
hate gebruckt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing brucken
du
géifs / géings brucken
hien / hatt / si
géif / géing brucken
mir
géifen / géinge brucken
dir
géift / géingt brucken
si
géifen / géinge brucken
Conditionnel · Passé
ech
hätt gebruckt
du
häss gebruckt
hien / hatt / si
hätt gebruckt
mir
hätte gebruckt
dir
hätt gebruckt
si
hätte gebruckt
Imperativ · Present
du
bruck!
dir
bruckt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →