buffen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gebufft

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • buff
  • buffen
  • buffs
  • bufft
  • gebufft

Verb conjugation

Infinitive
buffen
Past participle
gebufft
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
buffen
du
buffs
hien / hatt / si
bufft
mir
buffen
dir
bufft
si
buffen
Indicative · Perfect
ech
hu gebufft
du
hues gebufft
hien / hatt / si
huet gebufft
mir
hu gebufft
dir
hutt gebufft
si
hu gebufft
Indicative · Pluperfect
ech
hat gebufft
du
has gebufft
hien / hatt / si
hat gebufft
mir
hate gebufft
dir
hat gebufft
si
hate gebufft
Conditional · Present
ech
géif / géing buffen
du
géifs / géings buffen
hien / hatt / si
géif / géing buffen
mir
géifen / géinge buffen
dir
géift / géingt buffen
si
géifen / géinge buffen
Conditional · Past
ech
hätt gebufft
du
häss gebufft
hien / hatt / si
hätt gebufft
mir
hätte gebufft
dir
hätt gebufft
si
hätte gebufft
Imperative · Present
du
buff!
dir
bufft!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →