buffen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gebufft

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • buff
  • buffen
  • buffs
  • bufft
  • gebufft

Konjugatioun

Infinitiv
buffen
Partizip
gebufft
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
buffen
du
buffs
hien / hatt / si
bufft
mir
buffen
dir
bufft
si
buffen
Indikativ · Passé composé
ech
hu gebufft
du
hues gebufft
hien / hatt / si
huet gebufft
mir
hu gebufft
dir
hutt gebufft
si
hu gebufft
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gebufft
du
has gebufft
hien / hatt / si
hat gebufft
mir
hate gebufft
dir
hat gebufft
si
hate gebufft
Conditionnel · Present
ech
géif / géing buffen
du
géifs / géings buffen
hien / hatt / si
géif / géing buffen
mir
géifen / géinge buffen
dir
géift / géingt buffen
si
géifen / géinge buffen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gebufft
du
häss gebufft
hien / hatt / si
hätt gebufft
mir
hätte gebufft
dir
hätt gebufft
si
hätte gebufft
Imperativ · Present
du
buff!
dir
bufft!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →