caséieren

Lëtzebuergesch
English
to arrange; to order
Français
caser
Deutsch
ordnen; unterbringen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
caséiert

Aussprooch (IPA)

[kɑsˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • caséier
  • caséieren
  • caséiers
  • caséiert

Konjugatioun

Infinitiv
caséieren
Partizip
caséiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
caséieren
du
caséiers
hien / hatt / si
caséiert
mir
caséieren
dir
caséiert
si
caséieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu caséiert
du
hues caséiert
hien / hatt / si
huet caséiert
mir
hu caséiert
dir
hutt caséiert
si
hu caséiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat caséiert
du
has caséiert
hien / hatt / si
hat caséiert
mir
hate caséiert
dir
hat caséiert
si
hate caséiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing caséieren
du
géifs / géings caséieren
hien / hatt / si
géif / géing caséieren
mir
géifen / géinge caséieren
dir
géift / géingt caséieren
si
géifen / géinge caséieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt caséiert
du
häss caséiert
hien / hatt / si
hätt caséiert
mir
hätte caséiert
dir
hätt caséiert
si
hätte caséiert
Imperativ · Present
du
caséier!
dir
caséiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →