certifiéieren

Lëtzebuergesch
English
to certify
Français
attester
Deutsch
bescheinigen
Type
VRB
Synonym
bescheinegen; attestéieren
Auxiliary
hunn
Participe passé
certifiéiert

Aussprooch (IPA)

[sɛʀtifi̯ˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
bescheinigen
Français
certifier; attester
English
to certify
Português
certificar; atestar
Nederlands
attesteren; certificeren (schriftelijk verklaren)

Synonymer

attestéieren · bescheinegen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • certifiéier
  • certifiéieren
  • certifiéiers
  • certifiéiert
  • certifiéiertem
  • certifiéierten
  • certifiéierter

Beispillsätz

  1. den Aarbechtsdokter huet certifiéiert , datt ech erëm aarbechtsfäeg sinn

    Bedeitung: certifier; attester

Konjugatioun

Infinitiv
certifiéieren
Partizip
certifiéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
certifiéieren
du
certifiéiers
hien / hatt / si
certifiéiert
mir
certifiéieren
dir
certifiéiert
si
certifiéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu certifiéiert
du
hues certifiéiert
hien / hatt / si
huet certifiéiert
mir
hu certifiéiert
dir
hutt certifiéiert
si
hu certifiéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat certifiéiert
du
has certifiéiert
hien / hatt / si
hat certifiéiert
mir
hate certifiéiert
dir
hat certifiéiert
si
hate certifiéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing certifiéieren
du
géifs / géings certifiéieren
hien / hatt / si
géif / géing certifiéieren
mir
géifen / géinge certifiéieren
dir
géift / géingt certifiéieren
si
géifen / géinge certifiéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt certifiéiert
du
häss certifiéiert
hien / hatt / si
hätt certifiéiert
mir
hätte certifiéiert
dir
hätt certifiéiert
si
hätte certifiéiert
Imperativ · Present
du
certifiéier!
dir
certifiéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →