LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to coexist
- Français
- coexister
- Deutsch
- koexistieren
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- coexistéiert
coexistéieren
Aussprooch (IPA)
[koægzistˈɜɪəʀən]
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- coexistéier
- coexistéieren
- coexistéiers
- coexistéiert
Konjugatioun
- Infinitiv
- coexistéieren
- Partizip
- coexistéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- coexistéieren
- du
- coexistéiers
- hien / hatt / si
- coexistéiert
- mir
- coexistéieren
- dir
- coexistéiert
- si
- coexistéieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu coexistéiert
- du
- hues coexistéiert
- hien / hatt / si
- huet coexistéiert
- mir
- hu coexistéiert
- dir
- hutt coexistéiert
- si
- hu coexistéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat coexistéiert
- du
- has coexistéiert
- hien / hatt / si
- hat coexistéiert
- mir
- hate coexistéiert
- dir
- hat coexistéiert
- si
- hate coexistéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing coexistéieren
- du
- géifs / géings coexistéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing coexistéieren
- mir
- géifen / géinge coexistéieren
- dir
- géift / géingt coexistéieren
- si
- géifen / géinge coexistéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt coexistéiert
- du
- häss coexistéiert
- hien / hatt / si
- hätt coexistéiert
- mir
- hätte coexistéiert
- dir
- hätt coexistéiert
- si
- hätte coexistéiert
Imperativ · Present
- du
- coexistéier!
- dir
- coexistéiert!