LuxVocabularyLëtzebuergesch
- English
- to cohabit
- Français
- cohabiter
- Deutsch
- zusammenleben
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- cohabitéiert
cohabitéieren
Aussprooch (IPA)
[koɑbitˈɜɪəʀən]
Hiweiser zum Gebrauch
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- cohabitéier
- cohabitéieren
- cohabitéiers
- cohabitéiert
Konjugatioun
- Infinitiv
- cohabitéieren
- Partizip
- cohabitéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- cohabitéieren
- du
- cohabitéiers
- hien / hatt / si
- cohabitéiert
- mir
- cohabitéieren
- dir
- cohabitéiert
- si
- cohabitéieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu cohabitéiert
- du
- hues cohabitéiert
- hien / hatt / si
- huet cohabitéiert
- mir
- hu cohabitéiert
- dir
- hutt cohabitéiert
- si
- hu cohabitéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat cohabitéiert
- du
- has cohabitéiert
- hien / hatt / si
- hat cohabitéiert
- mir
- hate cohabitéiert
- dir
- hat cohabitéiert
- si
- hate cohabitéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing cohabitéieren
- du
- géifs / géings cohabitéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing cohabitéieren
- mir
- géifen / géinge cohabitéieren
- dir
- géift / géingt cohabitéieren
- si
- géifen / géinge cohabitéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt cohabitéiert
- du
- häss cohabitéiert
- hien / hatt / si
- hätt cohabitéiert
- mir
- hätte cohabitéiert
- dir
- hätt cohabitéiert
- si
- hätte cohabitéiert
Imperativ · Present
- du
- cohabitéier!
- dir
- cohabitéiert!