combinéieren

Lëtzebuergesch
English
to combine; to contrive
Français
combiner
Deutsch
kombinieren; deichseln
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
combinéiert

Aussprooch (IPA)

[kɔ̃ːmbinˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • combinéier
  • combinéieren
  • combinéiers
  • combinéiert
  • combinéiertem
  • combinéierten
  • combinéierter

Konjugatioun

Infinitiv
combinéieren
Partizip
combinéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
combinéieren
du
combinéiers
hien / hatt / si
combinéiert
mir
combinéieren
dir
combinéiert
si
combinéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu combinéiert
du
hues combinéiert
hien / hatt / si
huet combinéiert
mir
hu combinéiert
dir
hutt combinéiert
si
hu combinéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat combinéiert
du
has combinéiert
hien / hatt / si
hat combinéiert
mir
hate combinéiert
dir
hat combinéiert
si
hate combinéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing combinéieren
du
géifs / géings combinéieren
hien / hatt / si
géif / géing combinéieren
mir
géifen / géinge combinéieren
dir
géift / géingt combinéieren
si
géifen / géinge combinéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt combinéiert
du
häss combinéiert
hien / hatt / si
hätt combinéiert
mir
hätte combinéiert
dir
hätt combinéiert
si
hätte combinéiert
Imperativ · Present
du
combinéier!
dir
combinéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →