commandéieren

Lëtzebuergesch
English
to boss about
Français
commander
Deutsch
kommandieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
commandéiert

Aussprooch (IPA)

[komɑ̃ːdˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • commandéier
  • commandéieren
  • commandéiers
  • commandéiert
  • commandéiertem
  • commandéierten
  • commandéierter

Konjugatioun

Infinitiv
commandéieren
Partizip
commandéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
commandéieren
du
commandéiers
hien / hatt / si
commandéiert
mir
commandéieren
dir
commandéiert
si
commandéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu commandéiert
du
hues commandéiert
hien / hatt / si
huet commandéiert
mir
hu commandéiert
dir
hutt commandéiert
si
hu commandéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat commandéiert
du
has commandéiert
hien / hatt / si
hat commandéiert
mir
hate commandéiert
dir
hat commandéiert
si
hate commandéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing commandéieren
du
géifs / géings commandéieren
hien / hatt / si
géif / géing commandéieren
mir
géifen / géinge commandéieren
dir
géift / géingt commandéieren
si
géifen / géinge commandéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt commandéiert
du
häss commandéiert
hien / hatt / si
hätt commandéiert
mir
hätte commandéiert
dir
hätt commandéiert
si
hätte commandéiert
Imperativ · Present
du
commandéier!
dir
commandéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →