commandéieren
Lëtzebuergesch
- English
- to boss about
- Français
- commander
- Deutsch
- kommandieren
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- commandéiert
Aussprooch (IPA)
[komɑ̃ːdˈɜɪəʀən]
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- commandéier
- commandéieren
- commandéiers
- commandéiert
- commandéiertem
- commandéierten
- commandéierter
Konjugatioun
- Infinitiv
- commandéieren
- Partizip
- commandéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- commandéieren
- du
- commandéiers
- hien / hatt / si
- commandéiert
- mir
- commandéieren
- dir
- commandéiert
- si
- commandéieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hu commandéiert
- du
- hues commandéiert
- hien / hatt / si
- huet commandéiert
- mir
- hu commandéiert
- dir
- hutt commandéiert
- si
- hu commandéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat commandéiert
- du
- has commandéiert
- hien / hatt / si
- hat commandéiert
- mir
- hate commandéiert
- dir
- hat commandéiert
- si
- hate commandéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing commandéieren
- du
- géifs / géings commandéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing commandéieren
- mir
- géifen / géinge commandéieren
- dir
- géift / géingt commandéieren
- si
- géifen / géinge commandéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt commandéiert
- du
- häss commandéiert
- hien / hatt / si
- hätt commandéiert
- mir
- hätte commandéiert
- dir
- hätt commandéiert
- si
- hätte commandéiert
Imperativ · Present
- du
- commandéier!
- dir
- commandéiert!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →