concretiséieren

Lëtzebuergesch
English
to concretize; to materialize
Français
concrétiser; se concrétiser
Deutsch
konkretisieren; Gestalt annehmen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
concretiséiert

Prononciation (API)

[kɔ̃ːkʀetizˈɜɪəʀən]

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • concretiséier
  • concretiséieren
  • concretiséiers
  • concretiséiert
  • concretiséiertem
  • concretiséierten
  • concretiséierter

Conjugaison

Infinitif
concretiséieren
Participe passé
concretiséiert
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
concretiséieren
du
concretiséiers
hien / hatt / si
concretiséiert (sech)
mir
concretiséieren
dir
concretiséiert
si
concretiséieren (sech)
Indicatif · Passé composé
ech
hu concretiséiert
du
hues concretiséiert
hien / hatt / si
huet (sech) concretiséiert
mir
hu concretiséiert
dir
hutt concretiséiert
si
hunn (sech) concretiséiert
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat concretiséiert
du
has concretiséiert
hien / hatt / si
hat (sech) concretiséiert
mir
hate concretiséiert
dir
hat concretiséiert
si
haten (sech) concretiséiert
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing concretiséieren
du
géifs / géings concretiséieren
hien / hatt / si
géif / géing (sech) concretiséieren
mir
géifen / géinge concretiséieren
dir
géift / géingt concretiséieren
si
géifen / géingen (sech) concretiséieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt concretiséiert
du
häss concretiséiert
hien / hatt / si
hätt (sech) concretiséiert
mir
hätte concretiséiert
dir
hätt concretiséiert
si
hätten (sech) concretiséiert
Impératif · Présent
du
concretiséier!
dir
concretiséiert!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →