concretiséieren

Lëtzebuergesch
English
to concretize; to materialize
Français
concrétiser; se concrétiser
Deutsch
konkretisieren; Gestalt annehmen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
concretiséiert

Aussprooch (IPA)

[kɔ̃ːkʀetizˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • concretiséier
  • concretiséieren
  • concretiséiers
  • concretiséiert
  • concretiséiertem
  • concretiséierten
  • concretiséierter

Konjugatioun

Infinitiv
concretiséieren
Partizip
concretiséiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
concretiséieren
du
concretiséiers
hien / hatt / si
concretiséiert (sech)
mir
concretiséieren
dir
concretiséiert
si
concretiséieren (sech)
Indikativ · Passé composé
ech
hu concretiséiert
du
hues concretiséiert
hien / hatt / si
huet (sech) concretiséiert
mir
hu concretiséiert
dir
hutt concretiséiert
si
hunn (sech) concretiséiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat concretiséiert
du
has concretiséiert
hien / hatt / si
hat (sech) concretiséiert
mir
hate concretiséiert
dir
hat concretiséiert
si
haten (sech) concretiséiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing concretiséieren
du
géifs / géings concretiséieren
hien / hatt / si
géif / géing (sech) concretiséieren
mir
géifen / géinge concretiséieren
dir
géift / géingt concretiséieren
si
géifen / géingen (sech) concretiséieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt concretiséiert
du
häss concretiséiert
hien / hatt / si
hätt (sech) concretiséiert
mir
hätte concretiséiert
dir
hätt concretiséiert
si
hätten (sech) concretiséiert
Imperativ · Present
du
concretiséier!
dir
concretiséiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →