confirméieren

Lëtzebuergesch
English
to confirm
Français
confirmer
Deutsch
bestätigen
Type
VRB
Synonym
bestätegen
Auxiliary
hunn
Participe passé
confirméiert

Pronunciation (IPA)

[kɔ̃ːfiʀmˈɜɪəʀən]

Meanings and translations

Meaning 1

Deutsch
bestätigen (für richtig erklären)
Français
confirmer (certifier)
English
to confirm (to certify)
Português
confirmar (certificar)
Nederlands
bevestigen (voor juist verklaren)

Synonyms

bestätegen

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • confirméier
  • confirméieren
  • confirméiers
  • confirméiert
  • confirméiertem
  • confirméierten
  • confirméierter

Example sentences

  1. d'Nouvelle ass vu kenger offizieller Instanz confirméiert ginn

    Meaning: to confirm

  2. mir mussen eis Reservatioun nach confirméieren

    Meaning: to confirm

Verb conjugation

Infinitive
confirméieren
Past participle
confirméiert
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
confirméieren
du
confirméiers
hien / hatt / si
confirméiert
mir
confirméieren
dir
confirméiert
si
confirméieren
Indicative · Perfect
ech
hu confirméiert
du
hues confirméiert
hien / hatt / si
huet confirméiert
mir
hu confirméiert
dir
hutt confirméiert
si
hu confirméiert
Indicative · Pluperfect
ech
hat confirméiert
du
has confirméiert
hien / hatt / si
hat confirméiert
mir
hate confirméiert
dir
hat confirméiert
si
hate confirméiert
Conditional · Present
ech
géif / géing confirméieren
du
géifs / géings confirméieren
hien / hatt / si
géif / géing confirméieren
mir
géifen / géinge confirméieren
dir
géift / géingt confirméieren
si
géifen / géinge confirméieren
Conditional · Past
ech
hätt confirméiert
du
häss confirméiert
hien / hatt / si
hätt confirméiert
mir
hätte confirméiert
dir
hätt confirméiert
si
hätte confirméiert
Imperative · Present
du
confirméier!
dir
confirméiert!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →