confirméieren

Lëtzebuergesch
English
to confirm
Français
confirmer
Deutsch
bestätigen
Type
VRB
Synonym
bestätegen
Auxiliary
hunn
Participe passé
confirméiert

Aussprooch (IPA)

[kɔ̃ːfiʀmˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
bestätigen (für richtig erklären)
Français
confirmer (certifier)
English
to confirm (to certify)
Português
confirmar (certificar)
Nederlands
bevestigen (voor juist verklaren)

Synonymer

bestätegen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • confirméier
  • confirméieren
  • confirméiers
  • confirméiert
  • confirméiertem
  • confirméierten
  • confirméierter

Beispillsätz

  1. d'Nouvelle ass vu kenger offizieller Instanz confirméiert ginn

    Bedeitung: confirmer

  2. mir mussen eis Reservatioun nach confirméieren

    Bedeitung: confirmer

Konjugatioun

Infinitiv
confirméieren
Partizip
confirméiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
confirméieren
du
confirméiers
hien / hatt / si
confirméiert
mir
confirméieren
dir
confirméiert
si
confirméieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu confirméiert
du
hues confirméiert
hien / hatt / si
huet confirméiert
mir
hu confirméiert
dir
hutt confirméiert
si
hu confirméiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat confirméiert
du
has confirméiert
hien / hatt / si
hat confirméiert
mir
hate confirméiert
dir
hat confirméiert
si
hate confirméiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing confirméieren
du
géifs / géings confirméieren
hien / hatt / si
géif / géing confirméieren
mir
géifen / géinge confirméieren
dir
géift / géingt confirméieren
si
géifen / géinge confirméieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt confirméiert
du
häss confirméiert
hien / hatt / si
hätt confirméiert
mir
hätte confirméiert
dir
hätt confirméiert
si
hätte confirméiert
Imperativ · Present
du
confirméier!
dir
confirméiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →