confrontéieren

Lëtzebuergesch
English
to confront (with)
Français
confronter (avec)
Deutsch
konfrontieren (mit)
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
confrontéiert

Prononciation (API)

[kɔ̃ːfʀɔ̃ːtˈɜɪəʀən]

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • confrontéier
  • confrontéieren
  • confrontéiers
  • confrontéiert
  • confrontéiertem
  • confrontéierten
  • confrontéierter

Conjugaison

Infinitif
confrontéieren
Participe passé
confrontéiert
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
confrontéieren
du
confrontéiers
hien / hatt / si
confrontéiert
mir
confrontéieren
dir
confrontéiert
si
confrontéieren
Indicatif · Passé composé
ech
hu confrontéiert
du
hues confrontéiert
hien / hatt / si
huet confrontéiert
mir
hu confrontéiert
dir
hutt confrontéiert
si
hu confrontéiert
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat confrontéiert
du
has confrontéiert
hien / hatt / si
hat confrontéiert
mir
hate confrontéiert
dir
hat confrontéiert
si
hate confrontéiert
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing confrontéieren
du
géifs / géings confrontéieren
hien / hatt / si
géif / géing confrontéieren
mir
géifen / géinge confrontéieren
dir
géift / géingt confrontéieren
si
géifen / géinge confrontéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt confrontéiert
du
häss confrontéiert
hien / hatt / si
hätt confrontéiert
mir
hätte confrontéiert
dir
hätt confrontéiert
si
hätte confrontéiert
Impératif · Présent
du
confrontéier!
dir
confrontéiert!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →