contestéieren

Lëtzebuergesch
English
to contest sth.
Français
contester
Deutsch
anzweifeln
Type
VRB
Synonym
a Fro stellen
Auxiliary
hunn
Participe passé
contestéiert

Aussprooch (IPA)

[kɔ̃ːtæstˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
anzweifeln; infrage stellen
Français
contester (mettre en doute)
English
to question
Português
contestar (pôr em dúvida)
Nederlands
in twijfel trekken

Synonymer

a Fro stellen

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • contestéier
  • contestéieren
  • contestéiers
  • contestéiert
  • contestéiertem
  • contestéierten
  • contestéierter

Beispillsätz

  1. d'Legitimitéit vum Minister senger Decisioun gëtt vum Staatsrot contestéiert

    Bedeitung: contester

Konjugatioun

Infinitiv
contestéieren
Partizip
contestéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
contestéieren
du
contestéiers
hien / hatt / si
contestéiert
mir
contestéieren
dir
contestéiert
si
contestéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu contestéiert
du
hues contestéiert
hien / hatt / si
huet contestéiert
mir
hu contestéiert
dir
hutt contestéiert
si
hu contestéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat contestéiert
du
has contestéiert
hien / hatt / si
hat contestéiert
mir
hate contestéiert
dir
hat contestéiert
si
hate contestéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing contestéieren
du
géifs / géings contestéieren
hien / hatt / si
géif / géing contestéieren
mir
géifen / géinge contestéieren
dir
géift / géingt contestéieren
si
géifen / géinge contestéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt contestéiert
du
häss contestéiert
hien / hatt / si
hätt contestéiert
mir
hätte contestéiert
dir
hätt contestéiert
si
hätte contestéiert
Imperativ · Present
du
contestéier!
dir
contestéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →