coordonéieren

Lëtzebuergesch
English
to coordinate
Français
coordonner
Deutsch
koordinieren
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
coordonéiert

Aussprooch (IPA)

[koːɔʀdonˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • coordonéier
  • coordonéieren
  • coordonéiers
  • coordonéiert
  • coordonéiertem
  • coordonéierten
  • coordonéierter

Konjugatioun

Infinitiv
coordonéieren
Partizip
coordonéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
coordonéieren
du
coordonéiers
hien / hatt / si
coordonéiert
mir
coordonéieren
dir
coordonéiert
si
coordonéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu coordonéiert
du
hues coordonéiert
hien / hatt / si
huet coordonéiert
mir
hu coordonéiert
dir
hutt coordonéiert
si
hu coordonéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat coordonéiert
du
has coordonéiert
hien / hatt / si
hat coordonéiert
mir
hate coordonéiert
dir
hat coordonéiert
si
hate coordonéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing coordonéieren
du
géifs / géings coordonéieren
hien / hatt / si
géif / géing coordonéieren
mir
géifen / géinge coordonéieren
dir
géift / géingt coordonéieren
si
géifen / géinge coordonéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt coordonéiert
du
häss coordonéiert
hien / hatt / si
hätt coordonéiert
mir
hätte coordonéiert
dir
hätt coordonéiert
si
hätte coordonéiert
Imperativ · Present
du
coordonéier!
dir
coordonéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →