costuméieren

Lëtzebuergesch
English
to dress up sb [as sth]
Français
costumer
Deutsch
verkleiden; sein Kostüm anlegen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
costuméiert

Aussprooch (IPA)

[kostymˈɜɪəʀən]

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • costuméier
  • costuméieren
  • costuméiers
  • costuméiert

Konjugatioun

Infinitiv
costuméieren
Partizip
costuméiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
costuméieren
du
costuméiers
hien / hatt / si
costuméiert
mir
costuméieren
dir
costuméiert
si
costuméieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu costuméiert
du
hues costuméiert
hien / hatt / si
huet costuméiert
mir
hu costuméiert
dir
hutt costuméiert
si
hu costuméiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat costuméiert
du
has costuméiert
hien / hatt / si
hat costuméiert
mir
hate costuméiert
dir
hat costuméiert
si
hate costuméiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing costuméieren
du
géifs / géings costuméieren
hien / hatt / si
géif / géing costuméieren
mir
géifen / géinge costuméieren
dir
géift / géingt costuméieren
si
géifen / géinge costuméieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt costuméiert
du
häss costuméiert
hien / hatt / si
hätt costuméiert
mir
hätte costuméiert
dir
hätt costuméiert
si
hätte costuméiert
Imperativ · Present
du
costuméier!
dir
costuméiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →