culpabiliséieren

Lëtzebuergesch
English
to blame; to charge
Français
culpabiliser
Deutsch
beschuldigen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
culpabiliséiert

Aussprooch (IPA)

[kylpɑbilizˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • culpabiliséier
  • culpabiliséieren
  • culpabiliséiers
  • culpabiliséiert

Konjugatioun

Infinitiv
culpabiliséieren
Partizip
culpabiliséiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
culpabiliséieren
du
culpabiliséiers
hien / hatt / si
culpabiliséiert
mir
culpabiliséieren
dir
culpabiliséiert
si
culpabiliséieren
Indikativ · Passé composé
ech
hu culpabiliséiert
du
hues culpabiliséiert
hien / hatt / si
huet culpabiliséiert
mir
hu culpabiliséiert
dir
hutt culpabiliséiert
si
hu culpabiliséiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat culpabiliséiert
du
has culpabiliséiert
hien / hatt / si
hat culpabiliséiert
mir
hate culpabiliséiert
dir
hat culpabiliséiert
si
hate culpabiliséiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing culpabiliséieren
du
géifs / géings culpabiliséieren
hien / hatt / si
géif / géing culpabiliséieren
mir
géifen / géinge culpabiliséieren
dir
géift / géingt culpabiliséieren
si
géifen / géinge culpabiliséieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt culpabiliséiert
du
häss culpabiliséiert
hien / hatt / si
hätt culpabiliséiert
mir
hätte culpabiliséiert
dir
hätt culpabiliséiert
si
hätte culpabiliséiert
Imperativ · Present
du
culpabiliséier!
dir
culpabiliséiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →