dackelen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gedackelt

Notes d’usage

Variantes orthographiques

Seules les variantes vérifiées par la source sont suggérées.

  • dackel
  • dackelen
  • dackels
  • dackelt
  • gedackelt

Conjugaison

Infinitif
dackelen
Participe passé
gedackelt
Auxiliaire
hunn
Indicatif · Présent
ech
dackelen
du
dackels
hien / hatt / si
dackelt
mir
dackelen
dir
dackelt
si
dackelen
Indicatif · Passé composé
ech
hu gedackelt
du
hues gedackelt
hien / hatt / si
huet gedackelt
mir
hu gedackelt
dir
hutt gedackelt
si
hu gedackelt
Indicatif · Plus-que-parfait
ech
hat gedackelt
du
has gedackelt
hien / hatt / si
hat gedackelt
mir
hate gedackelt
dir
hat gedackelt
si
hate gedackelt
Conditionnel · Présent
ech
géif / géing dackelen
du
géifs / géings dackelen
hien / hatt / si
géif / géing dackelen
mir
géifen / géingen dackelen
dir
géift / géingt dackelen
si
géifen / géingen dackelen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gedackelt
du
häss gedackelt
hien / hatt / si
hätt gedackelt
mir
hätte gedackelt
dir
hätt gedackelt
si
hätte gedackelt
Impératif · Présent
du
dackel!
dir
dackelt!

Source : ZLS / LOD · juillet 2026 · CC0

Retour au dictionnaire →