dackelen

Lëtzebuergesch
English
Français
Deutsch
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
gedackelt

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • dackel
  • dackelen
  • dackels
  • dackelt
  • gedackelt

Konjugatioun

Infinitiv
dackelen
Partizip
gedackelt
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
dackelen
du
dackels
hien / hatt / si
dackelt
mir
dackelen
dir
dackelt
si
dackelen
Indikativ · Passé composé
ech
hu gedackelt
du
hues gedackelt
hien / hatt / si
huet gedackelt
mir
hu gedackelt
dir
hutt gedackelt
si
hu gedackelt
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat gedackelt
du
has gedackelt
hien / hatt / si
hat gedackelt
mir
hate gedackelt
dir
hat gedackelt
si
hate gedackelt
Conditionnel · Present
ech
géif / géing dackelen
du
géifs / géings dackelen
hien / hatt / si
géif / géing dackelen
mir
géifen / géingen dackelen
dir
géift / géingt dackelen
si
géifen / géingen dackelen
Conditionnel · Passé
ech
hätt gedackelt
du
häss gedackelt
hien / hatt / si
hätt gedackelt
mir
hätte gedackelt
dir
hätt gedackelt
si
hätte gedackelt
Imperativ · Present
du
dackel!
dir
dackelt!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →