debitéieren

Lëtzebuergesch
English
to debit
Français
débiter
Deutsch
debitieren; belasten; anrechnen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
debitéiert

Aussprooch (IPA)

[debitˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • debitéier
  • debitéieren
  • debitéiers
  • debitéiert

Konjugatioun

Infinitiv
debitéieren
Partizip
debitéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
debitéieren
du
debitéiers
hien / hatt / si
debitéiert
mir
debitéieren
dir
debitéiert
si
debitéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn debitéiert
du
hues debitéiert
hien / hatt / si
huet debitéiert
mir
hunn debitéiert
dir
hutt debitéiert
si
hunn debitéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat debitéiert
du
has debitéiert
hien / hatt / si
hat debitéiert
mir
haten debitéiert
dir
hat debitéiert
si
haten debitéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing debitéieren
du
géifs / géings debitéieren
hien / hatt / si
géif / géing debitéieren
mir
géifen / géingen debitéieren
dir
géift / géingt debitéieren
si
géifen / géingen debitéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt debitéiert
du
häss debitéiert
hien / hatt / si
hätt debitéiert
mir
hätten debitéiert
dir
hätt debitéiert
si
hätten debitéiert
Imperativ · Present
du
debitéier!
dir
debitéiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →