debosseléieren
Lëtzebuergesch
- English
- to bulge sth.
- Français
- débosseler
- Deutsch
- ausbeulen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- debosseléiert
Aussprooch (IPA)
[debosəlˈɜɪəʀən]
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- debosseléier
- debosseléieren
- debosseléiers
- debosseléiert
Konjugatioun
- Infinitiv
- debosseléieren
- Partizip
- debosseléiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- debosseléieren
- du
- debosseléiers
- hien / hatt / si
- debosseléiert
- mir
- debosseléieren
- dir
- debosseléiert
- si
- debosseléieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn debosseléiert
- du
- hues debosseléiert
- hien / hatt / si
- huet debosseléiert
- mir
- hunn debosseléiert
- dir
- hutt debosseléiert
- si
- hunn debosseléiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat debosseléiert
- du
- has debosseléiert
- hien / hatt / si
- hat debosseléiert
- mir
- haten debosseléiert
- dir
- hat debosseléiert
- si
- haten debosseléiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing debosseléieren
- du
- géifs / géings debosseléieren
- hien / hatt / si
- géif / géing debosseléieren
- mir
- géifen / géingen debosseléieren
- dir
- géift / géingt debosseléieren
- si
- géifen / géingen debosseléieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt debosseléiert
- du
- häss debosseléiert
- hien / hatt / si
- hätt debosseléiert
- mir
- hätten debosseléiert
- dir
- hätt debosseléiert
- si
- hätten debosseléiert
Imperativ · Present
- du
- debosseléier!
- dir
- debosseléiert!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →