debosseléieren

Lëtzebuergesch
English
to bulge sth.
Français
débosseler
Deutsch
ausbeulen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
debosseléiert

Aussprooch (IPA)

[debosəlˈɜɪəʀən]

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • debosseléier
  • debosseléieren
  • debosseléiers
  • debosseléiert

Konjugatioun

Infinitiv
debosseléieren
Partizip
debosseléiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
debosseléieren
du
debosseléiers
hien / hatt / si
debosseléiert
mir
debosseléieren
dir
debosseléiert
si
debosseléieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn debosseléiert
du
hues debosseléiert
hien / hatt / si
huet debosseléiert
mir
hunn debosseléiert
dir
hutt debosseléiert
si
hunn debosseléiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat debosseléiert
du
has debosseléiert
hien / hatt / si
hat debosseléiert
mir
haten debosseléiert
dir
hat debosseléiert
si
haten debosseléiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing debosseléieren
du
géifs / géings debosseléieren
hien / hatt / si
géif / géing debosseléieren
mir
géifen / géingen debosseléieren
dir
géift / géingt debosseléieren
si
géifen / géingen debosseléieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt debosseléiert
du
häss debosseléiert
hien / hatt / si
hätt debosseléiert
mir
hätten debosseléiert
dir
hätt debosseléiert
si
hätten debosseléiert
Imperativ · Present
du
debosseléier!
dir
debosseléiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →