decouragéieren

Lëtzebuergesch
English
to dishearten
Français
démoraliser
Deutsch
entmutigen
Type
VRB
Auxiliary
hunn
Participe passé
decouragéiert

Pronunciation (IPA)

[dekuʀɑʒˈɜɪəʀən]

Meanings and translations

Meaning 1

Deutsch
entmutigen
Français
décourager; démoraliser
English
to discourage; to dishearten
Português
desencorajar; desmoralizar
Nederlands
ontmoedigen

Usage notes

Spelling variants

Only source-reviewed variants are suggested.

  • decouragéier
  • decouragéieren
  • decouragéiers
  • decouragéiert
  • decouragéiertem
  • decouragéierten
  • decouragéierter

Example sentences

  1. looss dech net decouragéieren a maach weider!

    Meaning: to discourage; to dishearten

Verb conjugation

Infinitive
decouragéieren
Past participle
decouragéiert
Auxiliary
hunn
Indicative · Present
ech
decouragéieren
du
decouragéiers
hien / hatt / si
decouragéiert
mir
decouragéieren
dir
decouragéiert
si
decouragéieren
Indicative · Perfect
ech
hunn decouragéiert
du
hues decouragéiert
hien / hatt / si
huet decouragéiert
mir
hunn decouragéiert
dir
hutt decouragéiert
si
hunn decouragéiert
Indicative · Pluperfect
ech
hat decouragéiert
du
has decouragéiert
hien / hatt / si
hat decouragéiert
mir
haten decouragéiert
dir
hat decouragéiert
si
haten decouragéiert
Conditional · Present
ech
géif / géing decouragéieren
du
géifs / géings decouragéieren
hien / hatt / si
géif / géing decouragéieren
mir
géifen / géingen decouragéieren
dir
géift / géingt decouragéieren
si
géifen / géingen decouragéieren
Conditional · Past
ech
hätt decouragéiert
du
häss decouragéiert
hien / hatt / si
hätt decouragéiert
mir
hätten decouragéiert
dir
hätt decouragéiert
si
hätten decouragéiert
Imperative · Present
du
decouragéier!
dir
decouragéiert!

Source: ZLS / LOD · July 2026 · CC0

Back to dictionary →