decouragéieren
Lëtzebuergesch
- English
- to dishearten
- Français
- démoraliser
- Deutsch
- entmutigen
- Type
- VRB
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- decouragéiert
Aussprooch (IPA)
[dekuʀɑʒˈɜɪəʀən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- entmutigen
- Français
- décourager; démoraliser
- English
- to discourage; to dishearten
- Português
- desencorajar; desmoralizar
- Nederlands
- ontmoedigen
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- decouragéier
- decouragéieren
- decouragéiers
- decouragéiert
- decouragéiertem
- decouragéierten
- decouragéierter
Beispillsätz
looss dech net decouragéieren a maach weider!
Bedeitung: décourager; démoraliser
Konjugatioun
- Infinitiv
- decouragéieren
- Partizip
- decouragéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- decouragéieren
- du
- decouragéiers
- hien / hatt / si
- decouragéiert
- mir
- decouragéieren
- dir
- decouragéiert
- si
- decouragéieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn decouragéiert
- du
- hues decouragéiert
- hien / hatt / si
- huet decouragéiert
- mir
- hunn decouragéiert
- dir
- hutt decouragéiert
- si
- hunn decouragéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat decouragéiert
- du
- has decouragéiert
- hien / hatt / si
- hat decouragéiert
- mir
- haten decouragéiert
- dir
- hat decouragéiert
- si
- haten decouragéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing decouragéieren
- du
- géifs / géings decouragéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing decouragéieren
- mir
- géifen / géingen decouragéieren
- dir
- géift / géingt decouragéieren
- si
- géifen / géingen decouragéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt decouragéiert
- du
- häss decouragéiert
- hien / hatt / si
- hätt decouragéiert
- mir
- hätten decouragéiert
- dir
- hätt decouragéiert
- si
- hätten decouragéiert
Imperativ · Present
- du
- decouragéier!
- dir
- decouragéiert!
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →