defiléieren

Lëtzebuergesch
English
to march
Français
défiler
Deutsch
defilieren
Type
VRB
Auxiliary
sinn
Participe passé
defiléiert

Aussprooch (IPA)

[dˈeːfilɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
defilieren (vorbeimarschieren)
Français
défiler (marcher en colonnes)
English
to march (to march past)
Português
desfilar (marchar em colunas)
Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • defiléier
  • defiléieren
  • defiléiers
  • defiléiert

Beispillsätz

  1. d'Truppe si laanscht d'Tribün mat den Éieregäscht defiléiert

    Bedeitung: défiler

Konjugatioun

Infinitiv
defiléieren
Partizip
defiléiert
Hëllefsverb
sinn
Indikativ · Present
ech
defiléieren
du
defiléiers
hien / hatt / si
defiléiert
mir
defiléieren
dir
defiléiert
si
defiléieren
Indikativ · Passé composé
ech
sinn defiléiert
du
bass defiléiert
hien / hatt / si
ass defiléiert
mir
sinn defiléiert
dir
sidd defiléiert
si
sinn defiléiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
war defiléiert
du
waars defiléiert
hien / hatt / si
war defiléiert
mir
waren defiléiert
dir
waart defiléiert
si
waren defiléiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing defiléieren
du
géifs / géings defiléieren
hien / hatt / si
géif / géing defiléieren
mir
géifen / géingen defiléieren
dir
géift / géingt defiléieren
si
géifen / géingen defiléieren
Conditionnel · Passé
ech
wier defiléiert
du
wiers defiléiert
hien / hatt / si
wier defiléiert
mir
wieren defiléiert
dir
wiert defiléiert
si
wieren defiléiert
Imperativ · Present
du
defiléier!
dir
defiléiert!

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →