degoûtéieren
Lëtzebuergesch
- English
- to disgust
- Français
- dégoûter
- Deutsch
- anekeln; anwidern
- Type
- VRB
- Synonym
- eekelen; uneekelen
- Auxiliary
- hunn
- Participe passé
- degoûtéiert
Aussprooch (IPA)
[deɡutˈɜɪəʀən]
Bedeitungen an Iwwersetzungen
Bedeitung 1
- Deutsch
- anekeln (Nahrungsmittel)
- Français
- dégoûter (aliments)
- English
- to disgust (food)
- Português
- enojar (alimentos)
Synonymer
eekelen · uneekelen
Bedeitung 2
- Deutsch
- anekeln; anwidern
- Français
- dégoûter (inspirer de l'aversion à)
- English
- to disgust (to revolt)
- Português
- meter nojo a (causar aversão a)
Schreifvarianten
Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.
- degoûtéieren
- degoûtéiers
- degoûtéiert
- degoûtéiertem
- degoûtéierten
- degoûtéierter
Beispillsätz
ech ka keng Schleeken iessen, déi degoûtéiere mech
Bedeitung 1: dégoûter
géi denger Wee, du degoûtéiers mech!
Bedeitung 2: dégoûter
Konjugatioun
- Infinitiv
- degoûtéieren
- Partizip
- degoûtéiert
- Hëllefsverb
- hunn
Indikativ · Present
- ech
- degoûtéieren
- du
- degoûtéiers
- hien / hatt / si
- degoûtéiert
- mir
- degoûtéieren
- dir
- degoûtéiert
- si
- degoûtéieren
Indikativ · Passé composé
- ech
- hunn degoûtéiert
- du
- hues degoûtéiert
- hien / hatt / si
- huet degoûtéiert
- mir
- hunn degoûtéiert
- dir
- hutt degoûtéiert
- si
- hunn degoûtéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
- ech
- hat degoûtéiert
- du
- has degoûtéiert
- hien / hatt / si
- hat degoûtéiert
- mir
- haten degoûtéiert
- dir
- hat degoûtéiert
- si
- haten degoûtéiert
Conditionnel · Present
- ech
- géif / géing degoûtéieren
- du
- géifs / géings degoûtéieren
- hien / hatt / si
- géif / géing degoûtéieren
- mir
- géifen / géingen degoûtéieren
- dir
- géift / géingt degoûtéieren
- si
- géifen / géingen degoûtéieren
Conditionnel · Passé
- ech
- hätt degoûtéiert
- du
- häss degoûtéiert
- hien / hatt / si
- hätt degoûtéiert
- mir
- hätten degoûtéiert
- dir
- hätt degoûtéiert
- si
- hätten degoûtéiert
Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0
Zeréck an den Dictionnaire →