degoûtéieren

Lëtzebuergesch
English
to disgust
Français
dégoûter
Deutsch
anekeln; anwidern
Type
VRB
Synonym
eekelen; uneekelen
Auxiliary
hunn
Participe passé
degoûtéiert

Aussprooch (IPA)

[deɡutˈɜɪəʀən]

Bedeitungen an Iwwersetzungen

Bedeitung 1

Deutsch
anekeln (Nahrungsmittel)
Français
dégoûter (aliments)
English
to disgust (food)
Português
enojar (alimentos)

Synonymer

eekelen · uneekelen

Bedeitung 2

Deutsch
anekeln; anwidern
Français
dégoûter (inspirer de l'aversion à)
English
to disgust (to revolt)
Português
meter nojo a (causar aversão a)

Hiweiser zum Gebrauch

Schreifvarianten

Nëmme vun der Quell kontrolléiert Variante gi virgeschloen.

  • degoûtéieren
  • degoûtéiers
  • degoûtéiert
  • degoûtéiertem
  • degoûtéierten
  • degoûtéierter

Beispillsätz

  1. ech ka keng Schleeken iessen, déi degoûtéiere mech

    Bedeitung 1: dégoûter

  2. géi denger Wee, du degoûtéiers mech!

    Bedeitung 2: dégoûter

Konjugatioun

Infinitiv
degoûtéieren
Partizip
degoûtéiert
Hëllefsverb
hunn
Indikativ · Present
ech
degoûtéieren
du
degoûtéiers
hien / hatt / si
degoûtéiert
mir
degoûtéieren
dir
degoûtéiert
si
degoûtéieren
Indikativ · Passé composé
ech
hunn degoûtéiert
du
hues degoûtéiert
hien / hatt / si
huet degoûtéiert
mir
hunn degoûtéiert
dir
hutt degoûtéiert
si
hunn degoûtéiert
Indikativ · Plus-que-parfait
ech
hat degoûtéiert
du
has degoûtéiert
hien / hatt / si
hat degoûtéiert
mir
haten degoûtéiert
dir
hat degoûtéiert
si
haten degoûtéiert
Conditionnel · Present
ech
géif / géing degoûtéieren
du
géifs / géings degoûtéieren
hien / hatt / si
géif / géing degoûtéieren
mir
géifen / géingen degoûtéieren
dir
géift / géingt degoûtéieren
si
géifen / géingen degoûtéieren
Conditionnel · Passé
ech
hätt degoûtéiert
du
häss degoûtéiert
hien / hatt / si
hätt degoûtéiert
mir
hätten degoûtéiert
dir
hätt degoûtéiert
si
hätten degoûtéiert

Quell: ZLS / LOD · Juli 2026 · CC0

Zeréck an den Dictionnaire →